1 September is door paus Franciscus en patriarch Bartholomeus uitgeroepen tot de Dag van de Schepping. Deze wordt zowel in de rooms katholieke als in de oosters orthodoxe kerken gevierd en is daarmee een van de grootste oecumenische vieringen. Deze dag is ook het begin van de Maand van de Schepping die duurt tot en met 4 oktober, een periode waarin onze zorg voor “het huis dat wij bewonen” (onze aarde, zo genoemd in Laudato Si’ ) centraal staat.

De oecumenische patriarch van Constantinopel Bartholomeüs roept in een boodschap naar aanleiding van de jaarlijkse Scheppingsdag alle mensen van goede wil op om niet onverschillig te blijven voor de aantasting van het milieu. Naar aanleiding van de coronapandemie voegt hij er nog aan toe dat initiatieven om de pandemie in te perken een pastorale plicht zijn voor de Kerk. Wij bidden dat de gevolgen van deze gezondheidscrisis snel worden overwonnen en dat zij de geesten van de politieke en andere verantwoordelijken zou verlichten. De ‘groene patriarch’, een bijnaam die hij verwierf dankzij zijn vele milieuconferenties en zijn inzet voor het milieu, waarschuwt voor een onderschatting van de ernst van de pandemie. Helaas komen wij een gelijkaardige visie ook tegen bij de onderschatting van de gevolgen van de oorzaken en fatale gevolgen van de klimaatverandering.

Al sinds de eeuwwisseling vieren de kerken van oost en west  op 1 september een Scheppingsdag. De dag betekent meteen ook het startschot voor de Scheppingsperiode die nog loopt tot en met de feestdag van Sint-Franciscus op 4 oktober. De context van de Scheppingsperiode is dit jaar echter extra bijzonder door de intense atmosferische verschijnselen als gevolg van klimaatverandering, de catastrofale overstromingen en branden, maar net zo goed de coronapandemie.

In zijn boodschap van dit jaar schrijft de orthodoxe kerkleider te hopen dat deze dag de aanzet zou mogen geven tot een ingrijpende bezinning over de organisatie van het economische leven, van productie en consumptie en van de uitputtende exploitatie van onze natuurlijke rijkdommen. Onverschilligheid voor onze medemensen die lijden en voor de vernietiging van de zeer mooie schepping is een belediging van God en een overtreding van zijn geboden. Waar er respect is voor de schepping en tastbare liefde voor de mens die bemind wordt door God, daar is ook God zelf aanwezig.

Bron: Vaticannews.va/kerknet

foto: Vatican Media