harmonica engel 9

Engelen in de nacht Kerstviering voor de hele familie

24 december 18.00 uur Petrus en Pauluskerk

met zang van ‘Drops of Joyful’ o.l.v. Abel Bakema

Op Kerstavond staat onze viering helemaal in het teken van de engelen, de boodschappers van God. Zij komen de herders vertellen dat er een heel bijzonder kindje is geboren in een stal in Bethlehem. Enthousiast zingen ze hun blijdschap uit. En hun enthousiasme werkt aanstekelijk. Voor de herders, maar ook voor ons. De engelen zorgen er voor dat wij weer hoop krijgen. God vergeet de wereld niet, God vergeet ons niet.

Voor deze viering willen we de hele kerk graag in engelensferen brengen. We versieren de kerk met alle engelen die we kunnen vinden. We hopen ook dat alle kinderen die thuis nog een mooie witte jurk met vleugels hebben ook als engeltje verkleed komen. Hieronder vind je een engelen knutsel. Maak deze  mooie engel of een andere,  dan hangen wij hem op bij de Kerststal waar het kindje Jezus ligt. Mooi kraamcadeautje, toch?!

instructies voor het maken van de engel 

1= 2 vouwblaadjes 12 cm

2= op 1 cm een vouw maken, en dan verder een harmonica maken

3= ( ik vouw er twee tegelijk) op 4 cm vouw ik op 4 cm het harmonicaatje om een liniaal

4= pak een draad van ong.36 cm en leg er een acht- knoop in, trek iets aan en rijg door de kraal, knoopje blijft in de kraal

6= lijm elke zijde van de 2 harmonicaatjes en stop daar de twee draden tussen. Kraal boven de vouw houden, wasknijper eronder als steuntje

en zorg dat de draden er goed tussen zitten. Vasthouden en zorgen dat de lijm niet te dik is, anders plakken de stroken aan elkaar vast.

logo wit

Vergroot de ruimte van uw tent

Begin deze maand is de Nederlandse vertaling van de Continentale fase van het Synodaal gesprek gereed gekomen. In dit document van 44 pagina's kan je lezen wat er wereldwijd zoal  ingebracht is aan waarnemingen in het kader van het Synodaal proces. De titel van het document is hoopgevend: Vergroot de ruimte van uw tent.  Dit zinnetje komt uit de profeet Jesaja, de profeet die we deze Advent zo vaak lezen en die ons steeds weer voorhoudt dat we mogen hopen op God. Zo zorgvuldig als maar mogelijk is, is geprobeerd om de wereldwijde reacties die er kwamen op de vraag: Hoe kunnen wij als kerk het volgende millennium in?  in dit document te verwerken. Nu komen we bij de volgende fase: Wat betekent dat voor de kerk in Europa? Daartoe zijn drie vragen opgesteld.

In de geest van de synodale weg en zoekend naar de leiding van de heilige Geest ligt het voor de hand deze vragen gezamenlijk te bespreken. Enkele mensen hebben zich al opgegeven omdat zij dit graag zouden doen. Er is wel een klein probleempje, de vragen dienen voor 28 december beantwoord te worden. Dat is niet eenvoudig in de Kerstdrukte. Maar wie weet? Wil je ook meepraten en denken over de antwoorden, geef je dan z.s.m. op bij Wies Sarot, dan proberen we met een datumprikker voor 28 december een keer bij elkaar te komen. (sarot@marthamaria.nl) 221207 Werkdocument Continentale-fase-Synode-NL-DTC-FINAL 221207 Vragen bij Synodale proces      221207 Vragen bij Synodale proces

voorbeeld vlag (2)

“Zoekt eerst het Koninkrijk van God”

Beleidsplan van het pastorale team

Het afgelopen half jaar heeft het pastorale team op allerlei manieren gewerkt aan een pastoraal beleidsplan. Al werkend ontdekten we dat het komen tot een afgerond plan niet zo gemakkelijk was. Er komen telkens opnieuw waardevolle opmerkingen en suggesties uit pastoraatgroepen, van parochianen, bestuursleden of we ontdekken zelf waar het nog beter kan. Ook de ontwikkelingen in onze kerk nopen ons om hier en daar weer zaken bij te stellen. Toch willen we dit beleidsplan als uitgangspunt nemen van onze concrete werkplannen. Gaandeweg zullen we bij stellen met dit beleidsplan als vertrekpunt.

Ons beleidsplan heeft als titel meegekregen: “Zoekt eerst het Koninkrijk van God.” Het eerste woord van deze titel is een gebiedende wijs in het meervoud. Dat wil zeggen dat het de bedoeling is dat we met zijn allen op zoek gaan naar het Koninkrijk van God. Ook drukt de titel krachtig uit waar het uiteindelijk om gaat: het Koninkrijk van God. Dat Koninkrijk van God vraagt ons om niet naar binnen te blijven staren, maar erop uit te trekken om in de wereld dat Koninkrijk op het spoor te komen.

Wat ons betreft: lees het beleidsplan eens door, lever feedback en help ons om nog dichter bij het uiteindelijk doel te komen: de Blijde Boodschap van Jezus bekend maken in onze omgeving.

Met een hartelijke groet,

Het pastorale team van

Onze Lieve Vrouw van Amersfoort en de HH Martha en Mariaparochie

Beleidsplan 2022

laudatosi

Vier ongehoorde stemmen

De paus, de milieucrisis en frontlinieleiders |

In 2015 schreef paus Franciscus Laudato Si’ (De Brief); een encycliek over de milieucrisis aan iedereen ter wereld. Een paar jaar later zijn vier stemmen die ongehoord zijn gebleven in wereldwijde gesprekken uitgenodigd voor een ongekende dialoog met de paus. Afkomstig uit Senegal, de Amazone, India en Hawaï, brengen ze perspectief en oplossingen van de armen, de inheemse bevolking, de jeugd en dieren in het wild in een gesprek met paus Franciscus zelf.

Deze documentaire volgt hun reis naar Rome en de buitengewone ervaringen die daar plaatsvonden, en zit boordevol krachtige persoonlijke verhalen naast de laatste informatie over de planetaire crisis en de tol die het eist van de natuur en de mensen.
Omdat, in de woorden van de Laudato Si’ Movement-stoel Lorna Gold, “als je het eenmaal weet, je NIET weg kunt kijken.” #LaudatoSiFilm

Lees meer over de hoofdrolspelers en hoe je actie kunt ondernemen op
https://TheLetterFilm.org

Synod_NL-logo-300x265

Samen op weg proces Overweging bij de vierde zondag door het jaar

‘Samen op weg’ is een uitdrukking die we de laatste jaren vooral gebruikten

voor het proces van samengaan tussen de Nederlands hervormde kerk,

de gereformeerde kerk en de Lutherse kerk.

De PKN ontstond uit dit proces.

Wij, in de Roomse kerk,  gebruiken graag Latijnse en Griekse termen

en zo komt het dat we hier en nu spreken van het Synodaal proces

als we een Samen op weg proces bedoelen.

Het Griekse syn betekent immers samen en odos betekent weg.

Synodos betekent dus gewoon Samen op Weg.

Nu is de grote vraag bij het woordje ‘samen’ altijd: Met wie dan samen?

Wie mag meedoen en wie wordt buitengesloten?

Er zijn door de eeuwen heen heel wat Synodes geweest waar mensen samen op weg gingen,

maar in onze kerk waren die mensen toch altijd van het mannelijk geslacht

en hadden tenminste de priesterwijding ontvangen, doch waren meestal tevens bisschop.

Het samen sloeg op de clerus, op de hogere clerus zelfs, van de Rooms Katholieke Kerk.

Een synode was een bisschoppensynode.

Nu, in dit synodaal proces is er ook een bisschoppensynode, -volgend jaar in 2023-

maar deze bisschoppensynode is één onderdeel van het gehele synodale proces.

Dat is anders, nieuw.

En we moeten gaan uitvogelen of dat kan werken. Dat is spannend.

Want hoe leer je de gehele kerk hoe je op een goede wijze Samen op Weg kunt gaan.

Het is zo geheel anders als we gewend zijn om te doen.

In Nederland zijn we gewend aan vele vormen van inspraak.

Onze mening wordt gevraagd via enquêtes, op ons werk vergaderen we,

we netwerken en mogen allemaal stemmen  om democratisch vertegenwoordigd te worden

in gemeenteraad, waterschap, provincie en Tweede Kamer.

We geven onze mening op social media over de restaurants en de webwinkels die we bezoeken

en mogen ons verlanglijstje indienen voor de top 2000.

Het gaat zelfs zover dat we ons een beetje schamen als we ergens geen mening over hebben

omdat we er niet voldoende van af weten.

Dus wij zijn grote roeptoeters geworden, die gevraagd en ongevraagd hun mening geven.

Handig voor het Synodaal Proces, zou je kunnen denken, wij zijn al helemaal gewend om onze mening te ventileren.

En over de kerk en haar opdracht, - missie zo je wilt-  hebben we wel degelijk een mening, reken maar.

De recente enquêtes van Trouw en ND maken dat wederom duidelijk.

Doch helaas, als je het Synodaal Proces als een kans ziet

om eens ongezouten je mening te geven over de kerk, de misstanden in de kerk

en de opvattingen van de bisschoppen over van alles en nog wat, maar vooral de seksuele moraal,

dan kan je beter de enquête van Trouw invullen.

  1. Gezamenlijk proces

Om te beginnen is het Synodaal Proces een gezamenlijk proces.

Je praat met elkaar, je luistert naar elkaar. Dat hoeft niet in grote kring.

Maar er is in deze kring van mensen eerder sprake van een geloofsgesprek dan van een vergadering.

Samen praat je over de toekomst van deze wereld.

Jij, als gelovige in het licht van het koninkrijk van God, je gesprekspartner, die wat de paus betreft

best een andere levensbeschouwing mag hebben, in het licht van zijn of haar idealen.

  1. Onze verantwoordelijkheid

Ten tweede is het Synodaal Proces geen proces waarin we wensenlijstjes inleveren.

Het is een proces van dromen over de toekomst en waar mogelijk aan de slag gaan met die dromen.

Dat betekent eigen verantwoordelijkheid. Als wij hier het samen niet doen, doet niemand het.

Niet de bisschoppen moeten iets veranderen, wij moeten iets veranderen.

Of eigenlijk ervaar ik het als: Wij mogen iets veranderen.

Doe maar, zegt paus Franciscus tegen ons, ga maar op eigen benen staan, zeg wat je wezenlijk vindt,

luister naar wat de ander wezenlijk vindt  en ga aan de slag.

  1. Luister naar de zwaksten

Maar, maar, maar smeekt hij ons bijna, en dat is het derde wat van belang is:

Luister daarbij vooral naar de zwaksten in je midden.

Luister naar de mensen die niet goed gebekt zijn, luister naar de mensen die niet meer meedoen,

ga naar kerkverlaters en luister naar hun verhaal, vraag de jongeren die niet komen naar hun dromen,

leg je oor te luisteren bij wie werkeloos is, bij mensen uit andere sociale klassen.

Laat het samen niet weer een samen zijn, dat meer mensen uitsluit dan insluit.

We moeten op deze aardbol met iedereen op weg, niet alleen met de mensen van onze eigen club.

Doe het in de sfeer van liefde  die spreekt uit I Korinthe 13, het hooglied van de liefde

niet ijdel, niet zelfgenoegzaam, strijdend tegen onrecht, zoekend naar de waarheid,

geduldig en vol goedheid. Verdragend en volhardend.

Het gaat niet om jou, het gaat niet om de kerk,het gaat om een dienstbare houding in deze wereld.

  1. Probeer niet populair te zijn

Dat betekent, dat is het vierde, dat het Synodaal Proces ook niet gaat

over dingen die goed scoren bij de mensen.

Het gaat niet over maatregelen die populair zijn, die de handen op elkaar krijgen.

Het gaat om een goede toekomst van de hele aarde en daarvoor moet het roer om,

moeten we ook tegen de stroom in durven gaan.

De kerk, dat zijn wij,  is geroepen om profetisch te zijn als Jezus, als Jeremia, als Jesaja, Elia en Elisa,

niemand naar de mond praten, maar de waarheid zoeken.

En die jonge Jeremia realiseert zich al dat dat niet eenvoudig is, maar wordt bemoedigd door God zelf.

  1. Heilige Geest

En dan, ook nog van belang voor het Synodaal Proces, we doen dit onder leiding van de Heilige Geest.

We zijn allemaal gevormd en hebben de Geest ontvangen.

We hoeven haar slechts de ruimte te geven om in ons te werken.

De Geest de ruimte geven vinden we moeilijk. Maar dat is het niet.

Of beter gezegd: als je er gewoon aan denkt, als je de Geest niet per ongeluk vergeet,

dan is de volgende stap eenvoudigweg: haar hulp vragen om de handelen, alweer,

volgens de idealen van het Hooglied van de liefde.

Niet op zoek naar het beste voor jezelf, maar op zoek naar het beste voor de ander,

de zwakke ander, die anders in de verdrukking komt. In het voetspoor van Jezus.

We hebben om ons te helpen een gebed meegekregen,

eeuwenoud,  rond 600, van de heilige Isidorus van Sevilla tot de heilige Geest.

Dat werd op synodes en concilies altijd gebeden door de concilievaders.

Nu worden vaders en moeders, zonen en dochters, uitgenodigd om deze woorden in de mond te nemen

en met elkaar te bidden:

Wij staan voor U, Heilige Geest,

terwijl wij bijeenkomen in uw naam.

U alleen hebben we om ons te geleiden,

maak dat U thuis bent in ons hart;

leer ons de weg die wij moeten volgen,

en hoe wij deze moeten gaan.

Wij zijn zwak en zondaars;

laat niet toe dat wij de wanorde bevorderen.

Laat onwetendheid ons niet op de verkeerde weg brengen,

noch partijdigheid ons handelen beïnvloeden.

Maak dat wij in U onze eenheid vinden,

opdat wij samen kunnen gaan naar het eeuwige leven

en ons niet verwijderen van de weg van de waarheid

en van wat juist is.

Dat alles vragen wij U,

die overal en in iedere tijd werkzaam bent,

in de gemeenschap van de Vader en de Zoon,

in de eeuwen der eeuwen.

Amen.

Synod_NL-logo-300x265

Timmer je mee aan de weg? De heilige Geest als TomTom.

De formatie van ons nieuwe kabinet heeft zolang geduurd, dat het moeilijk was om je aandacht erbij te houden en het proces belangstellend te blijven volgen. Informateurs kwamen en gingen, de positie van verschillende bewindslieden wankelde, sommigen vielen, anderen niet. Fractievoorzitters praatten mee, trokken zich terug en haakten vervolgens weer aan. Zo was het één groot gepolder. Tenenkrommend soms. Politieke spelletjes, oordelen veel mensen. Ja, dat zijn het ook. Toch is het niet helemaal fair als dat het eindoordeel is over de club die op 10 januari met de koning op het bordes stond. Want dwars door die politieke spelletjes loopt de wens van heel veel goedwillende mensen om ons land vakkundig te regeren  en de verschillende crisissen op te lossen. En dat doen we in Nederland nu eenmaal door te polderen, door compromissen te sluiten, door te geven en te nemen, door wensen te parkeren, soms voor best lange tijd, door pragmatisch te zijn. Zo werkt onze democratie toch, ondanks zeventien miljoen verschillende opvattingen in ons kleine landje. Petje af voor de mensen die dat aandurven. Zelfs los van de bedreigingen  die het leven van politici en hun families verzieken, is dat een hele klus.

In onze kerk gaat het anders. Steeds weer hameren onze bisschoppen erop dat onze kerk geen democratie is. Geen: de meeste stemmen gelden, geen directe inspraak van onderaf, geen gepolder. Velen van ons hebben het gevoel dat de hiërarchie achter de dijk blijft liggen en onbereikbaar is voor de stem van de gelovigen.  Sommigen vertrekken om die reden uit de kerk -en komen vervolgens heel soms ook weer terug-  anderen mopperen vooral en weer anderen zoeken naar manieren om toch te doen wat ze wezenlijk vinden voor ons geloof.

Van de politiek denk je soms: het is niet fraai wat we voor geschoteld krijgen, maar in de kerk is het vaak niet veel mooier. En terecht worden we daarop afgerekend door buitenstaanders.  Want we claimen volgelingen van Jezus te zijn. Niet dat dat linksom of rechtsom betekent  dat we volgzaam moeten zijn, maar het betekent wel dat we een ideaal hebben, een doel waar we naar toe werken en dat doel is een betere, mooiere wereld, een aarde zoals God de Schepper die bedoeld heeft. Als volgelingen van Jezus zouden we heilig moeten zijn en heiligen zijn heelmakers, reparateurs van wat  kapot is in deze wereld. In de krant en in onze parochiebladen kunnen we lezen dat veel mensen betreuren dat corona zoveel relaties kapot maakt. Als gelovigen zouden we ons moeten inzetten om het contact tussen mensen weer te repareren. Dat is wat volgelingen van Jezus doen: werken aan de reparatie van wat kapot is in onze samenleving, in onze omgeving, in ons leven, op deze aarde.

Onze paus, paus Franciscus, is ook een reparateur. Hij stelt diagnoses, soms heel ongemakkelijke, zoals die over de huisdieren die kinderen vervangen  en doet tegelijk pogingen om daadwerkelijk problemen aan te pakken. Hij geeft ook het goede voorbeeld. Er komen douches voor daklozen in het Vaticaan, er worden vluchtelingen opgevangen en gehuisvest en, en daar wilde ik het wat uitgebreider over hebben er komt een synodaal proces als uitwerking van wat het tweede Vaticaans Concilie beoogde met de toekomst van de kerk. Tijdens Vaticanum II is er door de concilievaders gepoogd om meer ruimte te maken voor de gelovigen. De eucharistieviering gingen we meer samen vieren, in de volkstaal, zodat we letterlijk mee konden praten, en er ontstond het besef dat als we allemaal de heilige Geest hadden ontvangen, als we allemaal vernieuwd zijn door de heilige Geest, zoals Paulus dat verwoordt , we ook allemaal Gods inspiratie hebben ontvangen. Niet alleen de gewijde mannen, maar iedere gedoopte kan iets zinnigs zeggen over het volgen van Jezus.

Paus Franciscus wil dit handen en voeten geven in het synodaal proces. Hij is ervan overtuigt dat de weg van de synodaliteit de weg is die God verwacht van de Kerk van het derde millennium.  De fundamentele vraag voor dit synodale proces is de volgende: We zijn als synodale kerk Samen op weg. Maar hoe werkt dat samen op weg zijn op dit moment in onze lokale kerkgemeenschap?  Wat gaat er goed, waar putten we moed uit, wat hebben we meegemaakt dat ons hielp en waar struikelden we over, wat zat ons dwars? De vervolgvraag is dan: Welke stappen zouden we, geïnspireerd door de heilige Geest, moeten nemen opdat ons samen op weg zijn groeit en bloeit.

Misschien bent u geneigd om op deze vragen onmiddellijk met een antwoord klaar te staan. Ik bespeur die neiging in ieder geval zeker bij mijzelf. Maar dat is veel te rap. De paus vraagt ons twee dingen in acht te nemen. Ten eerste vraagt hij ons  of we, net als Jezus deed in de rivier de Jordaan, eerst willen bidden om de heilige Geest voordat we antwoord geven. Want het gaat om het antwoord dat wij geven vanuit ons geloof, niet vanuit onze behoeften. Niet mijn wil, maar uw wil geschiede.  Dat vraagt om gebed, om contact met God. Het tweede wat de paus ons op het hart drukt is of we de nadruk willen leggen op naar elkaar luisteren en ruimte houden voor verrassingen.  Wat heeft de ander te zeggen? En die ander neemt de paus opvallend ruim. Hij adviseert ons om met kerkverlaters te gaan praten, met andersgelovigen, met zieken en met vluchtelingen, armen en ontrechten.  Om te luisteren naar de stemmen van hen die we meestal niet horen, omdat ze niet vlot gebekt zijn, omdat ze geen vooraanstaande rol spelen omdat ze buitenstander zijn.

De fundamentele vraag wordt vervolgens uitgesplitst in maar liefst tien deelvragen. Ik ga ze niet allemaal opsommen, maar noem er enkelen die de toon zetten. De eerste deelvraag is: Wie zijn onze reisgenoten, ook buiten onze kerkelijke omgeving? De tweede vraag luidt: Naar wie zouden wij als kerk eigenlijk moeten luisteren? Er is ook een vraag over onze zending, onze opdracht in deze wereld. Hoe is deze zending?  En hoe nemen wij eigenlijk gezamenlijk beslissingen onder leiding van de Heilige Geest? Het zijn allemaal vragen waarop we moeten kauwen, -nadat we gebeden hebben-  het zijn ook gewetensvragen, die onze blik richten op mensen buiten onze directe kring. En hoe meer je je erin verdiept, hoe meer je denkt: Tja, daar zouden we inderdaad eens samen over moeten praten. Praten, niet discussiëren, niet streven naar mijn gelijk halen maar streven naar verdieping/ verbetering/ verbreding van ons gezamenlijk geloof opdat wij gezamenlijk kunnen gaan werken aan Gods koninkrijk.

Het is ongelofelijk ambitieus van de paus, en als je pessimistisch bent kan je allemaal valkuilen en miskleunen voorspellen in het verloop van dit synodale proces, dit samen op weg zijn. Maar je kan ook denken: De heilige Geest woont ook in mij en in de mensen om mij heen, en met hulp van die Geest kunnen wij wel degelijk samen op weg gaan, als een geloofsgemeenschap die gelooft in haar missie, en vertrouwt op haar Heer. Omdat dat niet gemakkelijk is  wil ik afsluiten met het gebed om de Heilige Geest dat traditioneel gebeden wordt wanneer er een synode geopend wordt.

Wij staan voor U, Heilige Geest,

terwijl wij bijeenkomen in uw naam.

U alleen hebben wij om ons te geleiden,

maak dat U thuis bent in ons hart;

leer ons de weg die wij moeten volgen

en hoe wij deze moeten gaan.

Wij zijn zwakke mensen en zondaars;

laat niet toe dat wij de wanorde bevorderen.

Laat onwetendheid ons niet op de verkeerde weg brengen,

noch partijdigheid ons handelen beïnvloeden.

Maak dat wij in U onze eenheid vinden,

opdat wij samen kunnen gaan naar het eeuwige leven

en ons niet verwijderen van de weg van de waarheid

en van wat juist is.

Dat alles vragen wij U,

die overal en in iedere tijd werkzaam bent,

in de gemeenschap van de Vader en de Zoon,

in de eeuwen der eeuwen.

Amen.

 

xxl

Kunnen we met Kerstmis nog iets anders doen dan zeggen wat er niet kan, vanwege corona?

Uit die vraag ontstond ‘QRstmis’, een open uitnodiging
om samen plekken, verhalen en daden van licht te maken
in deze donkere tweede coronawinter.

Het initiatief van de Dominicus Amsterdam wordt gedragen door verschillende kerken, iedereen in het hele land kan meedoen.

Plekken van licht zijn kerken en andere gebedshuizen die op de middag van Eerste Kerstdag open zijn, om binnen te wandelen, te zitten, te zwijgen, bidden, naar muziek te luisteren, een kaars op te steken of iemand te ontmoeten.

Verhalen van licht zijn zeer korte verhalen (één of twee minuten) over ‘Kerstmis anders’: ervaringen van licht in het duister, warmte in de kou. Wie mee wil doen spreekt een verhaaltje in en stuurt die in. Je krijgt dan een QR-code die je zelf kunt rondsturen of ergens kunt aanplakken, zodat mensen die een ommetje maken het kunnen beluisteren via hun mobiele telefoon.

Daden van licht is de uitnodiging om eens te denken wie je sinds corona weinig hebt gezien, wie er in de schaduw is geraakt. Reik eens uit naar elkaar! En deel (als je wilt) iets van de ontmoeting via sociale media, met hashtag #QRstmis.

Doe je mee? KIJK OP QRSTMIS.NL

Synod_NL-logo-300x265

Voor een synodale kerk

Misschien, hopelijk heeft u het al gehoord. Paus Franciscus heeft de hele kerk uitgenodigd om mee te denken in de voorbereiding van de bisschoppensynode die gehouden wordt in 2023. De hele kerk. Samen (syn) met alle gelovigen, maar ook met anderen die met ons mee willen denken, wil de paus op weg (odos) in deze snel veranderende wereld. En daarom worden we uitgenodigd om met elkaar te praten en vooral ook naar elkaar te luisteren. Kenmerk van dit gesprek is dus dat iedereen mag meedoen. Sterker nog, de paus nodigt ons uitdrukkelijk uit om vooral naar mensen te luisteren waar naar gewoonlijk amper geluisterd wordt.

Dat is een hele uitdaging, waar we niet zo heel veel tijd voor hebben. Want in augustus moeten alle verslagen binnen zijn op de bisdommen, zodat onze verhalen meegenomen kunnen worden naar de synode. Maar soms komt uit een hogedrukpan het smakelijkste eten.

Verleidelijk is het misschien om dit proces vorm te geven middels een enquête. Maar dat is nu juist niet de bedoeling. De opzet van de paus is dat we met elkaar gaan praten en onder leiding van de Heilige Geest verder komen dan we in ons eentje zouden komen.  Voor dat gesprek heeft de paus tien thema’s aangereikt, waaruit ons bisdom er drie gekozen heeft. Wat ons natuurlijk niet hoeft te beletten om ook over de andere thema’s samen na te denken.

Het komende half jaar zullen we in allerlei verbanden spreken over de thema’s van de synode. Als er mensen zijn die willen bijdragen aan de organisatie hiervan zou ons dat zeer verheugen. Maar tegelijk gaan we alvast aan de slag.

Hopelijk merkt u er de komende maanden steeds meer van en gaat het proces leven in ons midden.

Meedenken? Meld je aan bij Wies Sarot: sarot@marthamaria.nl

Pastoraal team

 

 

Vieringen door de week

H. Nicolaas Baarn 

Lauden: iedere werkdag 8.15 - 8.30 uur

Eucharistie: dinsdag 19.00 - 19.45 uur

woensdag/donderdag: 8.45 - 9.30 uur

vrijdag: 19.00 - 20.00 uur

HH. Michael en Laurens de Bilt

Dinsdag 10:00 uur, Gebedsviering

H. Nicolaas Eemnes

Donderdag 10.00 uur, afwisselend Eucharistie en Gebedsviering

Petrus en Pauluskerk Soest

Woensdag 9.00 uur, Gebedsviering

Vrijdag 9.00 uur, afwisselend Eucharistie en Gebedsviering

Contact

Parochiesecretariaat HH. Martha en Maria:
Steenhoffstraat 41
3764 BJ Soest
KvK nr 74836048
Bereikbaar op maandag en woensdag tot en met vrijdag van 9.00 tot 12.00 uur.
E-mailadres: info@marthamaria.nl
Telefoonnummer: 035-6011320

U kunt ook het contactformulier gebruiken.