muziek-8b38574

Liederen voor de goede week vanuit de Maria Koningin Kerk

Dit jaar kunnen we helaas niet samen zingen. Daarom hebben twee families van de Maria Koningin-gemeenschap drie kleine filmpjes opgenomen. Zij zingen hun lievelingsliederen voor de Goede Week en lezen gedichten uit de bundel “Van woestijn tot heden” van Cecile Maagdenberg. Wij hopen dat u thuis van harte zult meezingen.

 

Witte Donderdag:

 

Goede vrijdag: 

 

Pasen! 

 

donkeremetten

Klaagliederen uit Getijden Goede Week

Tenebrae in de muziek: 6 fragmenten uit 6 eeuwen

De Tenebrae-dienst en/of de Klaagliederen van Jeremiah inspireerden door de eeuwen heen
componisten. Een verkenning van de 16de tot de 21ste eeuw.
Donkere Metten of Treurmetten (in het Latijn Officium Tenebrarum  of kortweg Tenebrae
genoemd) verwijzen naar de Metten of Lezingendienst van Witte Donderdag, Goede Vrijdag
en Stille Zaterdag. De Tenebrae verbinden het lijden van het volk Israël met de passie van
Christus en roepen de toehoorders op om zich tijdens het Paastriduüm in te leven in een
rouw- en bekeringsproces. Het boek Klaagliederen speelt – naast enkele Psalmen,
nieuwtestamentische lezingen en fragmenten uit preken van Augustinus – een centrale
rol in deze lezingendienst.

→ Lees ook ‘Uit de diepte van de put riep ik Uw naam over het boek Klaagliederen‘.

Tomás Luis de Victoria, Tenebrae Responsories (1585)

Tomás Luis de Victoria (1548-1611) werd geboren in Avila, net als zijn nog beroemdere
tijdgenote, Teresa van Avila. Op 17-jarige leeftijd startte hij een jezuïetenopleiding
te Rome, waar hij in contact kwam met de grote Italiaanse componisten van die tijd –
Palestrina was er één van. Na de publicatie van deze Tenebrae Responsories keerde
hij terug naar Madrid, waar hij nog zijn fabuleuze Requiem zou componeren.

Carlo Gesualdo, Tenebrae Responsoria (​_1611)

Carlo Gesualdo (1566-1613) publiceerde in 1611 een collectie van 29 korte stukjes:
Responsoria et alia ad Officium Hebdomadae Sanctae spectantia. Telkens 9 stukjes
voor Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Stille Zaterdag, met een psalm en
een hymn als toemaatje.

François Couperin, Leçons de Ténèbres (1714)

Couperin (1668-1733) componeerde typisch Franse Leçons de Ténèbres. Niet voor koor,
maar voor twee zangstemmen, bescheiden begeleid door twee violen en basso continuo.
Heel wat Franse componisten deden het hem voor of na, onder hen Charpentier, Gilles
en Delalande. Een fragment van Couperins Leçons dook op in de geliefde muziekfilm
Tous les matins du monde.

Ernst Krenek, Lamentatio Jeremiae Prophetae (1942)

Grote stilte in de 19de eeuw: de Klaagliederen konden geen enkele noemenswaardige
componist bekoren tot een compositie die sterker was dan de vergetelheid der jaren.
Het was zelfs wachten tot 1942, toen de Oostenrijker Ernst Krenek dit koorwerk schreef.
Krenek was een Oostenrijker die al snel in ongenade viel van het naziregime en naar
Amerika verhuisde. Opmerkelijk detail: volgens biografen was het nooit de bedoeling
dat dit werk werd uitgevoerd en schreef Krenek het eerder als een soort therapie.

Leonard Bernstein, Symfonie nr. 1, ‘Jeremiah’ (1942)

Zelfde jaar, ook in de Verenigde Staten: de 24-jarige Leonard Bernstein (1918-1990)
haast zich om zijn eerste symfonie klaar te krijgen tegen 31 december – de deadline
om ze in te sturen voor een prestigieuze compositiewedstrijd. In het derde deel
gebruikt hij een Hebreeuws fragment uit de Klaagzangen van Jeremiah. De wedstrijd
zal hij niet winnen, maar de symfonie wordt een groot succes. Uiteindelijk zal Bernstein
vooral naam maken als dirigent en werden zijn composities minder belangrijk gevonden.
Dat laatste zou hem altijd blijven frustreren.

Osvaldo Golijov, Tenebrae (2000)

Osvaldo Golijov (°1960) wordt geboren in Argentinië maar woont en werkt al een tijd in de
Verenigde Staten. Op zijn repertoire ook (toegankelijke) religieuze muziek,
zoals een Lucaspassie. Hij gaf de naam Tenebrae aan een compositie voor strijkkwartet,
waarin hij twee uiteenlopende ervaringen verwerkte. De eerste is een bezoek aan Israël,
waar het Palestijns conflict op dat moment gewelddadig oplaaide. Het tweede was toen
hij amper een week later met zijn 5-jarige zoon het planetarium in New York bezocht.
Het resultaat is een kwartier onschuldige, soms meditatieve muziek met een onrustige ondertoon.

bron:kerknet

kaart

Paasboodschap van de pastoor in de ‘coronatijd’

Anno Domini 2020

Dierbare zusters en broeders in Christus, beste jongeren en kinderen, Hoe oud bent u, of jij: 18?, of misschien al 88? Maar eigenlijk maakt de leeftijd niet zo veel uit: zo’n merkwaardige periode als nu heeft niemand van ons meegemaakt, vermoed ik. Misschien slechts bij benadering. Hebt u een periode meegemaakt die u aan de ‘coronatijd’ doet denken? Als ikzelf in de tijd terug ga, dan kom ik uit bij de staatsgreep in Polen (mijn geboorteland) in het jaar 1981. Generaal Jaruzelski wilde toen door draconische maatregelen de vrijheidsbeweging  Solidariteit’(Solidarnosc) van Lech Walesa de kop indrukken. Vooral de bewegingsvrijheid was strikt ingeperkt. Thuis blijven was verplicht. Als je toch naar buiten kwam zag je patrouillerende politie of soldaten met pantserwagens of tanks. Hierin mankeert mogelijk het meest de associatie met de huidige periode. Het gevaar was toen zichtbaar, zelfs prominent opgesteld om af te schrikken. Onze tegenstander in 2020 is daarentegen onzichtbaar: ondanks een geweldige vooruitgang in de medische wetenschap zijn we niet in staat om hem op tijd te signaleren. Het minuscule virusje kan overal zijn… en toeslaan.

Dat laatste is natuurlijk niet helemaal waar. Juist daarom kon de overheid beschermende maatregelen nemen: vooral afstand houden en vaak handen wassen. In enkele uitzonderlijke situaties is het niet mogelijk om afstand te houden, denk maar aan de artsen en het verplegend personeel in het ziekenhuis – ja ook op de ‘corona’-afdeling. Priesters moeten ook weleens naar deze afdeling, voor de ziekenzalving. Ons gevoel is – heb ik ook van enkele collega’s mogen horen – dat we goed beschermd worden. Niet alleen een mondkapje en handschoenen worden gebruikt, maar ook een grote gezichtsbril en een eenmalig te gebruiken beschermend vest wordt ons aangemeten. Ondanks al die goede voorzorgsmaatregelen kreeg ik het toch even benauwd bij binnenkomst: ‘zal dit misschien mijn laatste pastorale activiteit worden…’ schoot er door mijn hoofd. Vervolgens was ik dankbaar dat ik daar, op dat moment, mocht zijn. De zieke bad goed mee. Het Onze Vader klonk nog heel duidelijk, ondanks de benauwdheid en een – geluiddempende – beademingskap. Daarom meende ik de zieke na afloop te kunnen bemoedigen met de woorden: ‘u kon nog zo krachtig bidden, ik denk dat u spoedig beter wordt’. ‘Nee, ik weet al dat ik doodga’ was het antwoord, met een blijk van dankbaarheid en overgave. Al de volgende dag werd dit bewaarheid. Op de gang heb ik de arts en de verpleegsters geprezen voor hun veeleisende werk en verzekerde hen van ons dagelijks gebed voor hen. Allemaal hebben ze een duim opgestoken met een dankbare glimlach van instemming. In de lift besefte ik, dat ik dat in andere tijden nooit zou durven zeggen, uit vrees uitgelachen te worden. In een schietgebed heb ik dan nog eens het leven van de zieken en ook mijn leven in Gods hand gelegd.

Enigszins opgelucht, maar ook dankbaar dat ik daar als priester zijnde mocht zijn, heb ik het ziekenhuis verlaten. Op weg naar huis peinsde ik nog steeds over het leven, ziekte en de dood. Als vanzelf kwamen de gedachten van de uitvaartmis van collega priester Hans van de Schepop opduiken, van enkele dagen eerder in de kerk van Soest. Een bijzondere viering was dat. Met weinig mensen vanwege de corona, maar de boodschap was er niet minder om geworden. Door de zelf gekozen teksten voor zijn uitvaartmis getuigde pastor van de Schepop groots van zijn overtuiging van een nieuw leven bij God, na de dood. Met name de schriftlezingen, 1 Kor. 15, 12-26 en Joh. 11.20-27, spraken zo nadrukkelijk over Jezus’ verrijzenis, dat ik opeens – kijkend naar de brandende paaskaars bij het altaar – meende alvast aan de Paaswake deel te nemen.

Het is mijn gestorven priestercollega mijns inziens goed gelukt om de deelnemers van zijn uitvaart wat vervroegd alvast richting Pasen te bewegen. Maar misschien toch niet te vervroegd! Van de Paasgedachte dienen we toch elke dag te leven, als Jezus leerlingen. Daar vinden we immers de kern van ons geloof: Jezus heeft de duisternis van de wereld (en ook van ons) overwonnen; Hij is het Licht. Dit licht moet echter steeds weer aangewakkerd en doorgegeven worden en dat is de taak (roeping) van Zijn leerlingen. Hoe kun je echter dit licht doorgeven in de coronatijd, een tijd van het afstand van elkaar houden? Heel simpel! Bellen, mailen, zwaaien, glimlachen enzovoort, veel kan nog wel! Wees creatief! Door fysieke afstand te bewaren hoeft men geenszins afstandelijk te doen. Wij mogen steeds weer beseffen: alles geven we allereerst met ons hart en niet met de hand. Moge het licht van Christus daarom vooral in ons hart blijven branden. Dat wens ik ieder van ons van harte toe.

Namens het parochiebestuur en het pastoraal team een Zalig Pasen.

 

Pastoor Joachim R. Skiba

Palmzondag

Meditatie Palmzondag

De eerste lezing van deze zondag is ontleend aan de zogenaamde profetie van de Dienaar van Jahweh uit de profeet Jesaja. Met deze woorden wilde de profeet de uitverkorenen die in ballingschap waren aanmoedigen om niet in wanhoop te vervallen. En hij herinnerde hen eraan dat Israël zelf in deze moeilijke situatie nog steeds de dienaar van God is en dat de Heer op hem blijft rekenen om zijn verlossingswerk in de wereld uit te voeren. God blijft Israël elke ochtend met Zijn Woord voeden, ook al spaart hen dat niet voor de vervolging die ze door hun geloof ondergaan.

Jesaja beschrijft heel goed de relatie die de Dienaar met God heeft: het is een relatie die gekenmerkt wordt door het “luisteren” naar het Woord van God. In de Bijbel is luisteren hetzelfde als vertrouwen. Vertrouwen op God leidt ertoe dat men zich rustig aan zijn wil overgeeft, omdat uit ervaring bekend is dat die wil alleen maar goed kan zijn. God kan niets slechts willen voor zijn kinderen. Paulus zal zeggen dat God bij alle dingen ingrijpt voor het welzijn van degenen die hem liefhebben, dat wil zeggen voor het welzijn van degenen die op hem vertrouwen. Zelfs uit de beproevingen van het leven brengt God het goede voort. Aan de andere kant leidt wantrouwen ertoe dat we twijfelen aan zijn bedoelingen, dat we in opstand komen tegen beproevingen, dat we geloven dat Hij ons in de steek heeft gelaten of zelfs denken dat de Heer enige voldoening vindt in ons lijden.

Vertrouwen op God is al een geschenk van hem. Het is gepast voor de gelovige om te erkennen dat uiteindelijk alles een geschenk is.

Hoewel de profeet Jesaja niet aan Jezus dacht toen hij deze tekst schreef, heeft toch niemand zoals Jezus deze woorden in vervulling doen gaan. Want Hij bood zijn rug aan, aan degenen die hem geselden, zijn wang aan degenen die hem sloegen. Hij verborg zijn gezicht niet voor beledigingen en bespuwingen maar keek hen recht aan. Deze laatste woorden geven uitdrukking aan zijn vastberadenheid en zijn vrijwilligheid om zijn missie tot het einde toe uit te voeren, met het volste vertrouwen in de hulp van de Vader. Jezus wist dat de Vader hem hielp; daarom was hij niet in de war of beschaamd.

De eerste christenen zagen in deze passage uit Jesaja een profetie van het Lijden van Jezus.

De lezing van de Passie blijft ons ontroeren. Het is een oproep tot bekering. In het lijden van Jezus is het de Vader die ons al zijn liefde vertelt, ons laat zien hoe ver Hij bereid is te gaan in zijn liefde voor de mensheid: tot het punt dat Hij ons geeft wat Hem, zijn Zoon, het meest dierbaar is.

De vier evangelisten zijn het eens over de essentie van de vertelling van het lijden van Jezus; maar elk van hen heeft nota genomen van bepaalde details die niet door de anderen worden verteld, waardoor ieder zijn eigen accent legt. In al deze verslagen is de stilte van Jezus opvallend; hij spreekt heel weinig; het zijn de anderen die het woord nemen en doen. Jezus is stil.

In deze meditatie zullen we ons alleen richten op het lijdensverhaal van Jezus volgens Matteüs.

Matteüs is de enige die ons de exacte prijs vertelt die de hogepriesters aan Judas hebben betaald in ruil voor zijn verraad: dertig zilverstukken. Dit detail is van groot belang, want dat was de prijs die de wet vaststelde voor de aankoop van een slaaf. Die prijs toont de “minachting” van zowel de hogepriesters als van Judas voor Jezus de Zoon van God. Dat geld werd gebruikt om het land van de pottenbakker te kopen… Deze pottenbakker is ook God, die de mens boetseerde uit klei. Voor deze aankoop kregen de vreemdelingen die in Jeruzalem stierven een plek waar ze begraven konden worden.

De prijs van Jezus doet ons vandaag nadenken: welke waarde hechten we aan Jezus in ons leven?

Een ander detail dat we alleen in het evangelie van Matteüs vinden, is dat zijn vrouw tijdens de voorgeleiding van Jezus voor Pilatus, iemand stuurde om hem namens haar te vertellen: ” Laat u niet in met deze rechtschapen mens, want ik heb vannacht in een droom veel om Hem moeten doorstaan.”

In de Evangelielezing is het duidelijk dat dit proces Pilatus zeer ongemakkelijk maakte, maar hij had niet de moed om recht te doen, ofschoon hij wist dat Jezus onschuldig was en dat hij uit jaloezie aan hem was overgeleverd. Hoewel hij zijn handen waste, kon het water de zware verantwoordelijkheid die hij in deze zaak droeg niet wegspoelen. Zijn gedrag toont het machtsmisbruik dat zo ver gaat dat hij onschuldigen bewust ter dood veroordeelt.

De houding van Pilatus tegenover Jezus is een voorbeeld van hoe we niet moeten handelen. Het is vandaag de dag nog steeds zeer relevant. Omstandigheden kunnen ons allemaal in een vergelijkbare situatie brengen waarin we zullen moeten kiezen tussen het veroordelen van onschuldigen of het verdedigen van hun onschuld. Het kiezen van rechtvaardigheid vereist grote moed die niet kan worden geïmproviseerd. Om dit te doen is het noodzakelijk om onze geest voortdurend af te stemmen met het Evangelie.

Ten tijde van Jezus’ dood vertellen de eerste drie evangeliën dat het voorhangsel van de tempel van boven tot onder in tweeën scheurde, maar Matteüs is de enige die daaraan toevoegt dat de aarde beefde en de rotsen spleten. De graven gingen open en de lichamen van vele mensen die ontslapen waren, stonden op. Na zijn verrijzenis kwamen zij uit de graven en gingen naar de heilige stad waar zij aan velen verschenen.

De dood van Jezus wekt de geschiedenis, het heden en de toekomst van de mensheid op. Zijn dood leidt tot een wederopstanding die alles herstelt.

Een laatste detail in het verhaal van Matteüs’ lijden is dat de hogepriesters en de Farizeeën in groepjes bij Pilatus kwamen om hem te vragen het bevel te geven om het graf van Jezus te bewaken tot de derde dag, om te voorkomen dat zijn discipelen zijn lichaam zouden stelen en zouden zeggen dat hij uit de dood was opgestaan, zodat het laatste bedrog erger zou zijn dan het eerste.

Maar zelfs de strengste bewaking zou niet in staat zijn om Jezus in het graf te houden. Geen enkele graftombe kan de Bron van het Leven vasthouden.

Moge Onze lieve moeder Maria die Jezus terzijde stond tot op het laatste moment, ons door deze Goede Week leiden, zodat we Pasen te midden van deze moeilijke situatie vollediger kunnen beleven.

Pastor Mauricio Meneses

Parochievicaris

Martha en Mariaparochie en

Parochie Onze Lieve Vrouw van Amersfoort

church-as-a-body-of-christ.png

Jouw bemoedigende bouwsteentje

Ben jij een goede schrijver? Zoek je graag internet af naar grappige afbeeldingen? Is er een bemoedigend gebed waar je steun aan beleeft? Is er een website die jou helpt deze moeilijke dagen rond corona? Deel het met je mede parochianen! Van Pasen tot Pinksteren willen we elkaar bestoken met mailberichtjes vol hoop en inspiratie. Wij, dat zijn we allemaal samen, allemaal ledematen van dat ene Lichaam van Christus. Lever ook jouw bijdrage, of geef je op om al die mooie mailtjes te lezen. Want behalve schrijvers hebben we natuurlijk ook lezers nodig.

D

urbi-et-orbi-corona

Geestelijke Communie, door Diaken Jan Nieuwenhuis

Het ontvangen van de Communie is nu praktisch onmogelijk voor de meesten onder ons. God lijkt op afstand te blijven. Toch is dat niet het geval. Het is allereerst Jezus zelf die vanuit de Eucharistie verlangt bij ons te komen. Het naderen tot de Communie is ons antwoord daarop. Maar dat verlangen van Jezus blijft en ons antwoord ook: in de geest. Wanneer wij dat verlangen uiten in een gebed, dan mogen wij ook geloven dat Jezus graag bij ons komt. Dat noemen we de Geestelijke Communie, die in deze tijd van schijnbare afwezigheid van God een teken kan zijn van zijn aanwezigheid.

Een mogelijk gebed:
Mijn Jezus, nu ik de communie niet daadwerkelijk  kan ontvangen, vraag ik van U de genade van de geestelijke communie. Omhels mij en zuiver mijn verlangen naar de hemelse Vader. Draag mij in uw Geest, en laat mij nooit van U gescheiden worden. Amen.

Een mooie uitleg vindt u ook bij:
https://www.kn.nl/verdieping/geestelijke-communie-christus-ontmoeten-in-ongewone-tijden/

kaars

Zin in Licht      

Zin in Baarn, plaats voor ontmoeting en inspiratie, komt met het initiatief licht te delen in tijden van corona. Ook al zijn we zelf niet ziek, het virus raakt ons allemaal. Alsof we in de schaduw leven, ondanks de lente die los is gebarsten.

Het mooie is dat vele inwoners van Baarn er voor elkaar willen zijn in deze tijd. We laten zien dat je ook op afstand elkaar nabij kunt zijn en stoppen bemoedigende kaartjes in de bus, halen een boodschap voor ouderen of zieken die hun huis niet uit kunnen, zwaaien uitgebreid naar onze buren en knikken elkaar vriendelijk toe als we met een wijde boog om elkaar heen lopen in de supermarkt. Er wordt wat afgebeld, gezoomd, geskypet en geappt. Maatschappelijke organisaties komen met hartverwarmende acties. We voelen ons misschien wel meer verbonden dan ooit. En toch doet het veel met mensen: elkaar niet kunnen ontmoeten, je onzeker of bang voelen, ontregeld omdat alles zo anders dan anders is. Ons hele ritme is verstoord, we zitten eenzaam en alleen thuis, of juist met het hele gezin. Ons werk is in een klap weggevallen, of we werken ons juist een slag in de rondte. En we weten niet hoe lang het nog gaat duren. Daarom is het belangrijk dat er steeds lichtpuntjes te zien zijn in het donker van deze tijd. Naar elkaar omzien en verhalen delen zijn van die lichtpuntjes.

Rond Pasen kunnen we ook nog iets extra’s doen. De nacht voor Pasen kent een oud ritueel waarin licht vanuit de kerken verspreid wordt, licht als symbool van hoop, vertrouwen, vuur dat niet uit te doven is. Zin in Baarn sluit aan bij dit oude ritueel door de avond voor Pasen aan iedereen in Baarn te vragen mee te doen met het verspreiden van licht. Natuurlijk moet dit op een veilige en eenvoudige manier.

Dat kan: zet een kaars klaar op een zichtbare plek in uw raam. Ontsteek die om 21:00 uur.

We hopen op een zee van lichtpuntjes. Doet u, doe jij ook mee?

Voor meer informatie en meer rituelen rond Pasen, zie www.zininbaarn.nl of neem contact op met Christine van den End, 06-49718486.

Bidden

Gebedscirkel bidt ook de intentie uit Digitale Kapel

In onze parochie is een gebedscirkel actief. Elke dag om 10.00u ‘s ochtends wordt door een groep in verbondenheid het Onze Vader en een tientje van de rozenkrans met de gebedsintenties gebeden.

De intenties uit de digitale kapel worden ook meegenomen in de gebeden van de groep. Momenteel hebben we 7 bidsters. Als iemand graag wil meebidden, graag opgave. Hoe meer mensen, hoe krachtiger het gebed. Neem contact op met Anne Marie Huitema

Vieringen door de week

Alle vieringen door de week zijn geschrapt in verband met de maatregelen rond het Coronavirus

Contact

Parochiesecretariaat HH. Martha en Maria:
Steenhoffstraat 41
3764 BJ Soest
KvK nr 74836048
Bereikbaar op maandag tot en met vrijdag van 9.00 tot 13.00 uur.
E-mailadres: info@marthamaria.nl
Telefoonnummer: 035-6011320

U kunt ook het contactformulier gebruiken.