IMG_4657

Inspirerende gildeviering als opening van de dag van het Koningsschieten

Vanmorgen als opening van de Dag van het Koningsschieten door de gildebroeders van het Soester Gilde werd een eucharistieviering met Gilde-eer gehouden in de plaatselijke Petrus en Pauluskerk. Voorganger was pastor Mauricio Meneses, het koor Inspiratie verzorgde de gezangen en het thema was “Het ware geluk”.

De kerk was volbezet en pastor Meneses wist de aanwezigen te raken rondom hoe je in het leven hoort te staan en dan het geluk kunt vinden. Hier een foto-impressie van de viering.

synode-2023-peopleofgod-1 (1)

Bisschoppen publiceren samenvatting diocesane rapporten Synode

De Nederlandse bisschoppen hebben de samenvatting die zij gemaakt hebben van de verschillende rapporten van de diocesen en talrijke katholieke organisatie gepubliceerd.

U kunt die samenvatting hier lezen.

We brengen hier de conclusies die de bisschoppen uit de rapporten trekken omdat ze direct van betekenis (kunnen) zijn voor de gang van zaken in de geloofsgemeenschappen en de parochie.

2 CONCLUSIES
2.1 Communio
• Velen vinden dat het delen van het geloof fundamenteel is in het samen op weg zijn in de Kerk als
communio.
• Er is een groot verlangen naar communio, naar gemeenschap met elkaar en met de Heer. De plaatselijke gemeenschap wordt als zeer belangrijk ervaren. Daar komen de gelovigen samen, ontmoeten ze God in de viering, zetten ze zich in voor de gemeenschap en zien ze om naar elkaar.
• Communio vraagt om dialoog. Dialoog bevordert en brengt het gemeenschap-zijn tot uiting.
• Van meerdere kerkplekken één parochie maken is moeilijk. Men voelt minder de onderlinge betrokkenheid. Samen Eucharistie vieren zonder aan gemeenschapsopbouw te werken wordt als onvoldoende ervaren. Men mist de vertrouwdheid, de pastorale nabijheid.
• Priesters, diakens en pastorale werkers staan voor parochianen enerzijds dichterbij dan vroeger,
maar anderzijds zijn ze ook ver weg door het regionaal werken. Het teruglopend aantal priesters,
diakens en catechisten is een zorg die velen ervaren, zowel voor de mogelijkheid om voldoende
toegang tot de vieringen te hebben als voor wat betreft de pastorale nabijheid.
• Communio in de Kerk betreft niet alleen de parochiegemeenschappen, maar ook de onderlinge
band op diocesaan en wereldniveau.
2.2 Participatio
• Er zijn grote verschillen tussen parochianen onderling in de manier waarop zij hun geloof beleven:
de een beleeft die vooral in het onderling contact, terwijl het voor de ander vooral gaat om de
viering van de sacramenten.
• Enerzijds gaat er een grote kracht uit van vrijwilligers die een hechte band hebben en al jaren met
elkaar samenwerken. Anderzijds is er de ervaring dat dit nieuwkomers en vernieuwingen kan uitsluiten, terwijl de Geest vraagt om alle mensen die zich geroepen voelen toe te laten.
• Uit de synodale gesprekken constateren we een groot verlangen naar een Kerk, geïnspireerd door
het woord van God, waarin oog en oor is voor de individuele mens, voor de zorgen en noden in de
wereld, waarin alle gelovigen worden gehoord.
• Een dienende inzet van de Kerk spreekt velen aan en hoort bij het wezen van de Kerk.
• Velen verlangen naar een Kerk die de roeping van alle leden wekt en ondersteunt, en een verbinding legt met het leven van vandaag.
• Gelijkwaardigheid van vrouwen en mannen in het dragen van verantwoordelijkheid in de Kerk
wordt door velen als belangrijk gezien voor de geloofwaardigheid van de boodschap die de Kerk
uitdraagt.
2.3 Missio
• In de gesprekken werd duidelijk dat we niet kunnen spreken over missie naar buiten zonder het
ook te hebben over missie naar binnen.
• Missie wordt omschreven als: treden in het voetspoor van Jezus, omzien naar elkaar, niemand
buitensluiten, geloven vanuit het hart en klaar staan voor anderen.
• Door terug te gaan naar de kern van het geloof, kunnen we iets voor de maatschappij betekenen.
• De eerste stap in de missie van de Kerk en de gelovigen is de vriendelijkheid. “Uw vriendelijkheid
moet bij alle mensen bekend zijn, de Heer is nabij.”
• Een gemeenschap die bidt is missionair. Gebed en missionaire actie lopen in elkaar over.
• Gelovigen vragen expliciet om medeverantwoordelijk gemaakt te worden bij het uitdragen van het
geloof, missionair en in dialoog met anderen. Voor het herkennen van de eigen roeping en het
uitvoeren van de zending is gesprek en samen bidden belangrijk.
• Geloofsvorming is belangrijk. Dit geldt op alle niveaus: ouders hebben hulp nodig bij de geloofsopvoeding van hun kinderen; kinderen en jongeren hebben catechese en pastorale vorming nodig;
leerkrachten op scholen hebben materiaal en ondersteuning nodig.
2.4 Manier van leven
Synodaliteit is een manier van leven en handelen die zich realiseert door het gezamenlijk beluisteren
van het Woord en het samen vieren van de Eucharistie. Het gaat om een manier van kerk-zijn in de
geschiedenis, een traditie die zich voortdurend vernieuwd. De leden van de Kerk hebben steeds behoefte aan bekering. Bekering vereist een spirituele houding. De spiritualiteit geeft een ziel aan het
instituut.
➢ Synodaliteit is een spiritueel proces dat gepromoot moet worden aan de basis, in lokale kerken en
op alle niveaus. Het is een manier van leven die de samenwerking van allen ondersteunt en ontwikkelt.
2.5 Luisteren naar elkaar
Samen-op-weg-zijn vraagt om een verandering van houding: van het individuele naar het gemeenschappelijke, van de kleine (parochie)gemeenschap naar de wereldkerk. Een uitdaging voor het vervolgproces is om deze blik op het grote geheel van de kerkgemeenschap steeds verder te openen: van
geloofsgemeenschap naar parochiegemeenschap naar wereldkerk. Om zo over de toekomst van de
Kerk te spreken vraagt een veranderende houding van het ‘ik’ naar het ‘wij’. De synodale weg nodigt
uit om te luisteren. Dat luisteren betreft de hele gemeenschap: elk lid van de gemeenschap luistert
naar de gehele gemeenschap, juist ook naar de stem van hen naar wie vaak niet geluisterd wordt. Het
open luisteren naar elkaar is een weldadig resultaat van dit proces. Uit de gesprekken bleek dat er een
grote bron van inspiratie en creativiteit is bij de nieuwe generatie. Men vraagt dat te laten groeien en
bloeien en dan zullen we er uiteindelijk de vruchten van plukken.
➢ Horen en gehoord worden, zonder oordeel of veroordeling: een luisterende gemeenschap.
2.6 Luisteren naar de Geest
Velen zien de synodale methode als een vruchtbaar instrument om over allerlei moeilijkheden met
elkaar in dialoog te gaan en in de ontmoeting met elkaar zich te laten inspireren en bemoedigen door
de Heilige Geest. Luister naar de Heilige Geest! Daar is een spirituele houding voor nodig, geloof en
vertrouwen in God verankerd in gebed en Eucharistie.
➢ Durf de Geest te laten waaien, heb daar vertrouwen in. Durf daarin ook los te laten.
2.7 Oproep tot verandering
Synodaliteit is een oproep om te veranderen binnen een Kerk in beweging, luisterend naar de Geest.
Velen hunkeren naar nieuwe vormen en nieuwe wegen. Het gaat ook om een mentaliteitsverandering
waardoor oude denkpatronen worden verlaten en men zich instelt op de Kerk van de toekomst die
gemeenschap en missionair zal zijn en veel meer een samenwerken zal zijn als één gemeenschap in
dienst van het Evangelie.
➢ De weg naar nieuwe vormen komt tot stand in gesprekken, ontmoeting en uitwisseling.
2.8 Leiderschap
Om synodaliteit op alle niveaus waar te maken zijn er leiders nodig die dat kunnen begeleiden met
persoonlijke, pastorale aandacht en empathie voor parochianen. Er zijn leiders nodig die mensen inzetten op hun kennis en kunde en hen inspireren.
➢ Nodig is leiderschap in samenwerking, horizontaal.
SAMEN VERDER
De gesprekken tijdens de diocesane fase van het synodaal proces maakten veel los en leverden belangrijk materiaal op om het geloof in de parochies, werkgroepen, organisaties, enz. te verdiepen en
vorm te geven. Wat betekenen de woorden van Jezus voor mijn leven, voor onze gemeenschap, voor
onze Kerk?
De sleutelwoorden communio, participatio en missio houden een belangrijke opdracht in als het gaat
om de vitaliteit van de Kerk in de wereld van vandaag.
Ook na de afsluiting van de diocesane fase van het synodaal proces zullen veel parochies en groepen
de gesprekken voortzetten om het geloof dat ons drijft bij elkaar aan te wakkeren, geïnspireerd door
wat de Geest ons zegt.
Christus heeft zijn hand op ieder van ons gelegd. Dat vormt het geestelijk fundament om elkaar vast
te houden, te accepteren en een gemeenschap van geloof en liefde te bouwen.
In alle verscheidenheid zijn wij, in de kracht van Gods Geest, samen op weg om het Evangelie van Jezus
Christus zichtbaar te maken in de wereld van vandaag.

U kunt via deze link de verschillende diocesane rapporten bekijken.

synode-2023-peopleofgod-1 (1)

Hoe staat het met de Synodegesprekken?

15 Augustus was de deadline voor het indienen in Rome van de gespreksresultaten op weg naar de Bisschoppensynode volgend jaar, die synodaliteit als thema heeft. Alle gelovigen werden uitgenodigd hun inbreng te geven. Landelijk werden de resultaten van de bisdommen verzameld. De Nederlandse bisschoppen hebben hun samenvattend rapport ingediend.

Dit rapport zullen de bisschoppen later publiceren.
Intussen kunt u kennis nemen van de rapporten die de Nederlandse bisdommen hebben ingestuurd.

Lees verder

190908kaarsjes

Jezus en zijn vrienden

Jezus heeft veel vrienden. Jij en ik, andere kinderen uit ons dorp, maar ook kinderen die ver weg wonen, in andere landen. Alle mensen die dat willen kunnen een vriend van Jezus zijn. Daarnaast heeft Jezus twaalf speciale vrienden. Deze mannen waren erbij toen Jezus door de wereld trok en vertelde over God. Omdat ze alles gezien en gehoord hebben wat Jezus deed, kunnen ze ons ook heel goed vertellen wat Jezus echt belangrijk vond. Deze twaalf noemen we de twaalf apostelen. Misschien vind je het wel leuk om de vrienden van Jezus te leren kennen. Kom dat naar Kleuterkerk op 8 mei. Dan zullen we ze aan je voorstellen. Want het leukste is, om niet alleen bevriend te zijn met Jezus, maar ook met zijn twaalf andere vrienden.

Neem ook jouw vrienden en vriendinnen mee. Dan kunnen we die ook leren kennen

Kleuterkerk 8 mei twaalf uur Caroluskerk Soesterberg

logo wit

Verslag van de gesprekken Synodaal Proces

Timmer je mee aan de weg? Het Synodaal Proces

Inleiding

In de maanden februari en maart hebben veel parochianen meegedacht en meegesproken over het Synodaal Proces, dat zich richt op de toekomst van onze kerk in het derde millennium.  Sommigen kwamen naar gespreksmiddagen of – avonden, anderen reageerden op de vragen die dagelijks binnenkwamen via de Digitale Vastenkalender en weer anderen werden geïnterviewd. Hoewel we heel graag nog veel meer mensen hadden willen bereiken moesten we in twee maanden tijd dit proces inpassen in bestaande activiteiten, die ook gewoon doorgingen. Uit alles wat er tot nu toegezegd werd is een verslag samengesteld dat naar het bisdom is gegaan. Het bisdom zal dit verslag, met alle andere verslagen uit andere parochies gebruiken om een eigen verslag te maken dat mee gaat naar de bisschoppensynode in Rome.

Maar voor ons is dit Synodaal Proces niet afgelopen. We kunnen gewoon door met onze gesprekken over de toekomst van de kerk, want de toekomst dat zijn wij. Er volgen dus nog meer gesprekken.

 12 mei 14.00 uur een vervolg gesprek in De Sleutel in Soest.

18 mei om 20.00 uur in de pastorie van de Onze Lieve Vrouw in Bilthoven.

Voel je vrij om aan te sluiten en mee te timmeren aan onze weg naar de toekomst.

Wies Sarot, pastoraal werkster

Verslag van de gesprekken in het kader van het Synodaal Proces in de parochie van de H.H. Martha&Maria zoals het naar het bisdom is gezonden. 

Vooraf

De afgelopen twee maanden hebben we goede gesprekken gevoerd en mooie verhalen gehoord in verband met het Synodaal proces. Er was soms wat weerstand te overwinnen, maar de methode van story-telling, die we in de gesprekken gebruikten haalden mooie en inspirerende verhalen naar boven over samen op weg zijn in geloof. Opvallend was in deze verhalen dat langdurige bijeenkomsten zoals kampen of pelgrimages of bijzondere bijeenkomsten zoals vieringen in de open lucht met veel verschillende mensen bron van geloof waren geweest. Helaas was de tijd veel te kort om alle drie de thema’s grondig aan bod te laten komen. Toch hebben we veel leerzaams gehoord waarmee we in de toekomst verder kunnen. De gesprekken zijn met dit verslag nog lang niet achter de rug. Er is nog heel veel om over verder te praten en hopelijk in de toekomst om ook mee aan de slag te gaan.

Over het thema Vieren

Er zijn vele manieren om te vieren. Sacrale dans, samen wandelen, hulde brengen aan Christus als de morgenster, kruisweg lopen, in gebedsvieringen, catechese, gespreksgroepen. Niet alleen eucharistie, maar ook eucharistie. Het regelmatig naar de kerk gaan vormt je langzaam en helpt je als je beslissingen moet nemen. Sommige vieringen hebben iets extra’s in dit opzicht, zoals Aswoensdag en vredeszondag. Liederen, muziek zijn een niet te onderschatten onderdeel van de liturgie, zo bleek tijdens corona.  De voorgangers zouden meer moeten aansluiten bij het dagelijks leven, ze blijven vaak teveel in hun eigen kerkelijke of theologische bubbel.  Het zou laagdrempeliger en persoonlijker kunnen. Het rond reizen van voorgangers maakt het moeilijker om aan te sluiten bij wat er in een gemeenschap leeft.  Voorgangers zouden beter moeten luisteren. Vieren wordt bijzonder als er verbondenheid is met elkaar vanuit verschillende achtergronden. Als je open staat voor het andere….  Kleine vieringen zijn inspirerend en verbindend. Je wordt niet alleen verticaal gevoed, maar ook veel meer horizontaal, in de breedte, door je medemensen. Samen vieringen voorbereiden is erg vruchtbaar en leerzaam en versterkt de betrokkenheid. Je versterkt elkaars geloof maar leert ook wat er speelt en hoe men daar betekenis aan geeft. Kerksluiting bemoeilijkt het vieren. Je moet je welkom en thuis voelen om ergens te kunnen vieren. Oecumenisch vieren brengt je niet alleen dichter bij je medechristenen maar helpt ook om je eigen RK traditie meer te gaan waarderen. Vieren en doen moet bij elkaar gehouden worden. Het één inspireert het ander. Tijdens de viering zou dat meer benoemd kunnen worden. En het doel van de collecte, bijvoorbeeld voedselbank zou dit ook meer zichtbaar kunnen maken.  Niet elke lector of acoliet zou meer ruimte willen voor de uitoefening van dit ambt.

Medeverantwoordelijkheid in de zending

‘Zending’  veroorzaakt gemengde gevoelens. Gevoelens van tekort schieten:’ de pijn zit erin dat onze kinderen van de kerk niet veel (meer) willen weten.’ Maar ook het gevoel dat de kerk zich erbuiten zou moeten houden:  ‘Ja, het ( helpen van mensen die buiten de boot vallen) valt onder diaconie en missionair bezig zijn, maar moet de kerk dit allemaal “opeisen” ?’ Ik kom graag uit voor mijn geloof en de kerk waar ik bij hoor maar heb er moeite mee om kost wat kost “zieltjes” te winnen, zeker als ,mensen er niet op zitten te wachten. Je doet het omdat je er wil zijn voor die ander; gelovig of niet; kerkelijk of niet. Wat ik moeilijk vind is dat missionair voor mij soms heel dicht bij evangeliseren lijkt te liggen en dat is iets waar ik me niet in thuis voel.’

Om religie een plek te geven binnen de huidige maatschappij moeten we teruggaan naar de kern en we moeten gaan kijken hoe we religie op een moderne manier kunnen toepassen in de samenleving. We moeten de Blijde Boodschap blijven horen en volgen en doorgeven, ook de eenheid bewaren en inspiratie overbrengen op anderen en  de ‘verloren schapen’ er bij halen en niet vergeten. Onze blik is te binnenkerkelijk geworden. In gesprek blijven met anderen en achterhalen waarom zij de keuzes maken die ze maken. Luisteren dus. Wat hulp zou ook welkom zijn. ‘Ik mis erg de zichtbaarheid van de RK kerk in de pers en op TV, zeker bij maatschappelijke vraagstukken als medisch- ethische kwesties, vluchtelingenproblematiek, milieu. Ik denk dat heel veel mensen nu stuurloos zoeken naar zingeving en houvast’ . Bisschoppen als hoeders van de traditie is niet voldoende.  Samen kerk zijn is samen vieren, leren, dienen en gemeenschap zijn. Het lijkt nu dat het vieren en dan met name de eucharistie alles zaligmakend is.  Daardoor blijven catechese, vorming en toerusting, gemeenschapsopbouw en diaconie voor een deel liggen en verarmt het. Natuurlijk kunnen gelovige kerkgangers hier veel in betekenen. Maar ondersteuning, dieper ingaan met kennis op onderwerpen, pastorale nabijheid etc. kunnen we op deze vlakken niet missen.

Dialoog

Dialoog wordt hogelijk gewaardeerd en gebeurt al op allerlei niveaus. Tegelijk ziet men wel dat we er niet altijd meer tijd voor nemen in een snelle, vluchtige wereld. Dat maakt sommigen, zelfs  binnen de eigen gemeenschap ook eenzaam.  Binnen de gemeenschappen is er dialoog in werkgroepen en gespreksgroepen. Er is dialoog met familie en vrienden, die veelal buitenkerkelijk zijn. Indien er gemeenschappelijke waarden en normen zijn wordt deze buitenkerkelijkheid  niet als een belemmering ervaren, behalve soms door ouders die het hun kinderen gunnen om wel te geloven. De dialoog met andere christelijke kerken, al dan niet via de Raad van Kerken, en de activiteiten die daaruit voortvloeien op diaconaal en catechetisch terrein zijn een verrijking en veroorzaken meer elan en meer impact. Dialoog met de maatschappij verdiept het geloof en geeft er richting aan. Openheid van twee kanten is daarvoor wel noodzakelijk, evenals twee richting verkeer. Dialoog wordt niet alleen gezien als samen spreken, maar ook als samen optrekken, rond vluchtelingen, de voedselbank, in de politiek en de gewone dagelijkse dingen die je in je omgeving kunt doen. We zouden als kerk vaker kunnen aansluiten bij dingen die maatschappelijk gebeuren, zoals NL doet. En ons makkelijker mengen in het maatschappelijk debat. We kunnen voor de dialoog veel leren van o.a. scholen die net als wij  zoekend zijn om de dialoog en inclusiviteit te stimuleren en al iets verder zijn dan de kerken.

Het lijkt of we binnen het instituut van de RK kerk in Nederland een gesprek in de vorm van een gelijkwaardige dialoog voeren een beetje verleerd zijn. Er is een machtsverschil, waarbij gelovigen opzij geschoven kunnen worden als ze dingen zeggen of doen die niet welgevallig zijn. Dialoog met het bisdom is een balanceer-act. Soms sluiten ook bestuurders en pastoraal team zich af voor gesprek en zijn niet transparant. Juist omdat dialoog wordt gewaardeerd wordt dit als schrijnend en tegenstrijdig aan het geloof ervaren.

 

palmpasenstok

Palmpaasstokken en Palmzondag

Palmpaasstokken knutselen

Zaterdag 9 april 11.00 uur Parochiehuis Soesterberg

Zaterdag 9 april 14.00 uur De Sleutel in Soest

Eén haantje, twee mandarijnen, twaalf pinda’s, dertig rozijnen en hoeveel eitjes eigenlijk? Het maken van een mooie, betekentisvolle Palmpasenstok is nog een heel klusje. Heb je zin om het samen met ons te doen, om een goed verhaal te horen, een lied te leren en de stok te maken volgens de regelen van de kunst? Je bent welkom.

Palmpaasstokken maken is een ouder-kind activiteit, want de meeste kinderen hebben wat praktische hulp nodig.

De onkosten zijn 5 euro. Geef je op: sarot@marthamaria.nl

Je mag natuurlijk de stok van vorig jaar meenemen, maar als je die hebt weggegeven zorgen wij voor een nieuwe. Ook zorgen we voor eitjes, haantjes, mandarijnen, rozijnen en crêpepapier. En een takje natuurlijk. Heb je thuis nog iets moois liggen om je stok nog mooier te maken, breng dat gerust mee.

Zondag 10 april vieren we Palmpasen in de kerk.

9.00 uur eucharistieviering met pastor Meneses in de Petrus en Pauluskerk,  Soest

10.30 communieviering met John van Kempen in de Caroluskerk in Soesterberg

Mijn eigen kinderbijbel 3

kidskerk zondag 13 maart half twaalf Nicolaaskerk Eemnes

Afspraken

In ieder gezin zijn er afspraken over wat je wel en wat je niet doet. Je slaat elkaar niet, je staat niet met je schoenen op de bank, je blijft aan tafel zitten tijdens het eten en je bent lief voor elkaar.

God heeft met de mensen ook afspraken gemaakt. De belangrijkste van die afspraken noemen we de tien woorden. Hoewel de meeste mensen die tien woorden niet uit hun hoofd kennen, weten ze wel wat er in staat. De tien woorden zijn namelijk nogal elementair.

Zondag 13 maart gaat het in Kidskerk over onze afspraken met God.

Komen jullie ook?  We beginnen om half twaalf.

Kidskerk is een korte viering van een half uurtje voor peuters en kleuters. We vertellen een verhaal, doen een knutsel, vieren verjaardagen, steken kaarsjes aan en blazen ze weer uit en houden een collecte in natura, die we na afloop tijdens het limonadedrinken weer met elkaar delen. Kom gerust een keertje kijken.

anderhalve meter

Houd afstand! Kidskerk, Nicolaaskerk Eemnes half twaalf

We zijn er inmiddels aan gewend, aan al die posters en vloerstickers die ons manen om afstand te houden van elkaar. Onze peuters en kleuters weten zelfs amper beter.

In de Bijbel staan ook heel wat verhalen over mensen die afstand moeten houden van anderen. Meestal lijden zij aan een besmettelijke huidziekte, zoals lepra. Zij moesten rondgaan met een belletje of een ratel en iedereen oproepen om afstand te houden.

Jezus heef medelijden met zulke lepralijders. Want naast hun ziekte is daar ook het sociaal isolement. In Kidskerk gaan we luisteren naar een verhaal over Jezus en de mensen die afstand moesten houden vanwege hun ziekte.

Komen jullie ook?  Werkgroep Kidskerk

_JBR0295

Foto-impressie viering 6 februari in Soesterberg Naamfeest patrones Soester Gilde

Zondagmorgen 6 februari werd tijdens een eucharistieviering in de Carolus Borromeüskerk in Soesterberg het Naamfeest gevierd van de patrones van het Soester Gilde, Sint Aechten. Door de maatregelen was er slechts een delegatie, al was die uitgebreider dan afgelopen jaar, aanwezig in de viering.
De viering had als thema “Voortaan zult ge mensen vangen”, te herleiden naar het zorgen voor gemeenschap/ontmoeting. Pastoor Joachim Skiba was de celebrant. Het dit jaar 185 jaar bestaande Caroluskoor zorgde voor de gezangen. Bijzonder was de solo van Sandra van Soest in deze viering.
Aan het begin van de viering stak Koning Jeroen van Hamersveld de speciale gedachteniskaars aan voor de afgelopen periode overleden leden en vrienden van het gilde in Soet.
Met het overvendelen van de pastoor werd de al eeuwenlang bestaande band tussen gild en plaatselijke geloofsgemeenschap bevestigd.
Hieronder een uitgebreide foto-impressie.

Vieringen door de week

H. Nicolaas Baarn 

Lauden: iedere werkdag 8.15 – 8.30 uur

Eucharistie: dinsdag 19.00 – 19.45 uur

woensdag/donderdag: 8.45 – 9.30 uur

vrijdag: 19.00 – 20.00 uur

HH. Michael en Laurens de Bilt

Dinsdag 10:00 uur, Gebedsviering

H. Nicolaas Eemnes

Donderdag 10.00 uur, afwisselend Eucharistie en Gebedsviering

Petrus en Pauluskerk Soest

Woensdag 9.00 uur, Gebedsviering

Vrijdag 9.00 uur, afwisselend Eucharistie en Gebedsviering

Contact

Parochiesecretariaat HH. Martha en Maria:
Steenhoffstraat 41
3764 BJ Soest
KvK nr 74836048
Bereikbaar op maandag en woensdag tot en met vrijdag van 9.00 tot 12.00 uur.
E-mailadres: info@marthamaria.nl
Telefoonnummer: 035-6011320

U kunt ook het contactformulier gebruiken.