Featured Image

Antoon van Gaans permanent diaken en eerste H. Mis!

Op zaterdag 7 mei is Antoon van Gaans door kardinaal Eijk tot permanent diaken gewijd in de Sint Catharinakathedraal te Utrecht. Op zondag 8 mei heeft hij voor het eerst geassisteerd in de Heilige Mis in de Michaël-Laurens in De Bilt en meteen daarna in de Nicolaaskerk te Baarn. Diaken van Gaans is een parochiaan van onze locatie Michaël-Laurens in De Bilt.

De Martha en Maria parochie feliciteert diaken van Gaans met zijn wijding. Wij zijn verheugd en dankbaar dat hij het pastoraal team komt versterken!

Featured Image

Als God renoveert!

Een aantal leden van onze parochie hebben afgelopen 24 en 25 Maart in Breda de conferentie van de Missionaire Parochie bezocht. De hoofdspreker was natuurlijk Father James Mallon, bekend van het boek ‘Als God Renoveert’. Het was een feest van inspiratie voor een duizendtal Nederlandse en Vlaamse Christenen! Juist in deze tijd zijn wij allen in de kerk op de eerste plaats geroepen om te evangeliseren – en daar kregen we handvaten voor: visie, praktische aanpak, tips en kennismaking met helpende organisaties.
De conferentie eindigde op vrijdag, de dag van Maria-Boodschap, met de toewijding van Oekraïne en Rusland aan het Onbevlekt Hart van Maria. Het was een zeer inspirerend moment om geleid door de bisschoppen, met de hele conferentie, gehoor te geven aan deze oproep van Paus Franciscus.

En nu allen terug naar onze parochie, om te kijken hoe we deze geest van evangelisatie in praktijk kunnen brengen!

Conferentiefoto’s: Ramon Mangold

Featured Image

Vanuit het Aartsbisdom: Vier Pasen weer in de kerk!

R.-K. Kerk bij begin Veertigdagentijd: Vier Pasen weer in de kerk

 

Op Aswoensdag 2 maart gaat de website www.vierpasen.nl online. Met deze website roepen de Nederlandse bisschoppen samen met de parochies op om Pasen 2022 weer in de kerk te vieren. De coronamaatregelen zijn zo ver versoepeld dat de parochies met Pasen hun parochianen weer vrijuit kunnen verwelkomen in de kerk. De website vierpasen.nl helpt daarbij en geeft tips en inspiratie – ook voor de Veertigdagentijd, de periode in voorbereiding op Pasen.

 

Een belangrijke link op www.vierpasen.nl gaat naar de webpagina ‘zoek parochie’. Door op die pagina enkele gegevens in te vullen, vindt men het adres en de websitelink van de eigen parochie. Op de parochiesite is vervolgens onder meer in het vieringenrooster te zien waar en wanneer er wordt gevierd. Met name voor kerkgangers die niet regelmatig naar de kerk komen, kan dit heel behulpzaam zijn.

 

Veertigdagentijd

Met de oproep Vier Pasen onderstreept de Rooms-Katholieke Kerk het belang om samen dit hoogfeest van de Verrijzenis van Christus te vieren en ook de periode van voorbereiding bewust te beleven. De Veertigdagentijd, die begint op Aswoensdag, is van oudsher een tijd van bidden, vasten en boete doen. Voorbereiden op Pasen kan bijvoorbeeld door mee te doen met het project van de Vastenactie: ‘Wandel voor een Ander’ maar ook door de boodschap van paus Franciscus voor deze periode te overdenken en te bespreken met anderen.

 

Voor kinderen is er op www.vierpasen.nl een kleurplaat te downloaden en verder helpt de site om de uitzending van de Eucharistie via en op internet te vinden, evenals het Paasevangelie op RKbijbel.nl. Gedurende de Veertigdagentijd wordt de site nog verder aangevuld met nieuwe links en downloads. Houd daarom ook de komende tijd www.vierpasen.nl in de gaten en doe mee: Vier Pasen!

Featured Image

Geeft u ook voor OekraÏne?

De Nederlandse bisdommen vroegen de parochies om zondag 6 maart te collecteren voor hulp aan Oekraïne. De bisschoppen brachten hiervoor in deze Vastentijd allereerst de Bisschoppelijke Vastenactie onder de aandacht. U kunt zich hierbij nog aansluiten door een gift over te maken aan de Vastenactie of aan Stichting Kerk in Nood. Hieronder vind u de oproep van de bisschoppen en de gegevens.

Mgr. Van den Hout, bisschop-referent voor missie en ontwikkelingssamenwerking: “Laten we ons gebed voor Oekraïne aanvullen met een gift.” Via het Europese katholieke caritasnetwerk helpt de Bisschoppelijke Vastenactie met de opvang van de enorme stroom vluchtelingen. In Oekraïne én in de landen eromheen. Er is op diverse plaatsen opvang ingericht waar de vluchtelingen terecht kunnen. De caritasorganisaties zorgen voor basisvoorzieningen als schoon water, voedsel, kleding en onderdak. Bijdragen kunnen worden overgemaakt via de website van de Vastenactie: www.vastenactie.nl of op bankrekeningnummer NL21 INGB 000 000 58 50 t.n.v. Vastenactie, Den Haag, o.v.v. collecte Oekraïne. Ook Stichting Kerk in Nood is in Oekraïne actief: https://steun.kerkinnood.nl/help-slachtoffers-oorlog-oekraine. De priesters en religieuzen daar, vaak al jarenlang projectpartners van Kerk in Nood, staan de mensen in het land in hun grote nood bij, maar kunnen dat alleen met financiële hulp.

Featured Image

Nederlandse bisschoppen sluiten zich aan bij de oproep van paus Franciscus

Nederlandse bisschoppen reageren geschokt op de oorlog in Oekraïne

De Nederlandse bisschoppen sluiten zich aan bij de oproep van paus Franciscus om een dag te vasten en bidden voor vrede in Oekraïne. Op woensdag 23 februari deed de paus een indringende oproep om geweld te bestrijden met de “wapens” van God: gebed en vasten. De paus noemde geweld van een “duivelse zinloosheid” en riep alle gelovigen op om zich toe te leggen op gebed en vasten op Aswoensdag 2 maart. “God is een God van vrede en niet van oorlog,” aldus de paus en hij noemde oorlog “dwaasheid”.

 

Nog geen 24 uur later vielen troepen van de Russische Federatie Oekraïne binnen. Wereldwijd leidde dit tot reacties. Ook van de bisschoppen van de Europese Unie (COMECE). De Europese bisschoppen delen de gevoelens van angst en bezorgdheid van paus Franciscus: “Wij doen een beroep op de Russische autoriteiten om zich te onthouden van verdere vijandige acties die nog meer lijden zouden veroorzaken en de principes van het internationaal recht negeren. Oorlog is een ernstige belediging van de menselijke waardigheid en hoort niet thuis op ons continent.”

De bisschoppen drukken hun verbondenheid en solidariteit uit met Oekraïne en vragen de internationale gemeenschap, inclusief de Europese Unie, dringend “om niet te stoppen met het zoeken naar een vreedzame oplossing voor deze crisis door middel van diplomatieke dialoog.” Vluchtelingen uit Oekraïne die internationale bescherming zoeken, moeten worden verwelkomd. “Het is onze roeping, onze verantwoordelijkheid en onze plicht om hen als broeders en zusters te verwelkomen en te beschermen,” aldus de Europese bisschoppen.

De bisschoppen onderstrepen de oproep tot gebed van de paus: “Samen met paus Franciscus bidden we tot Onze Lieve Vrouw, de Koningin van de Vrede, dat de Heer degenen die politieke verantwoordelijkheid dragen moge verlichten om hun geweten serieus te onderzoeken voor God, die de God is van vrede en niet van oorlog; die de Vader is van allen, niet slechts van sommigen, die wil dat wij broeders zijn en geen vijanden.”

De Nederlandse bisschoppen reageren geschokt op de gebeurtenissen in Oekraïne. Zij hopen dat vele gelovigen wereldwijd zich aansluiten bij het gebed van paus Franciscus en het vasten op Aswoensdag. Het is belangrijk om te blijven bidden opdat deze bedreiging eensgezind tegemoet getreden kan worden om tot vrede te komen.
Voor de vieringen in het komende weekend en zo lang als nodig, reiken de bisschoppen onderstaande voorbede aan.

Voorbede

Voor vrede en gerechtigheid in de Oekraïne:
dat partijen de weg van dialoog en onderhandelingen kiezen in plaats van oorlog en geweld,
dat mensenrechten steeds gerespecteerd worden, burgers beschermd worden en slachtoffers worden opgevangen,
dat met de stuwkracht van de Heilige Geest onvermoeibaar gewerkt wordt aan verzoening en samenwerking in Europa.

Featured Image

Brief voor de veertigdagentijd 2022 van kardinaal Eijk, ‘De weg van Christus gaan’

                         ‘De weg van Christus gaan’

 

                                    Brief voor de Veertigdagentijd 2022

                                            Willem Jacobus kardinaal Eijk, aartsbisschop van Utrecht

 

 

 

Broeders en zusters in Christus Jezus onze Heer,

 

We leven in een samenleving die voor een deel als de dood is om over de dood te praten. Die indruk wekt althans de grote publiekscampagne die SIRE in februari startte, bedoeld om de dood meer bespreekbaar te maken. Ruim 1 op de 3 mensen praat namelijk nooit over de dood, terwijl het volgens SIRE juist waardevol is om samen bij de dood stil te staan, erover te praten en elkaar te steunen.

Het is opmerkelijk hoe moeilijk het voor veel mensen blijkbaar is om over de dood te spreken. Te meer omdat vorig jaar uit onderzoek bleek dat 30 procent van de Nederlanders zich, door de coronaviruspandemie, juist bewuster is geworden van de eigen sterfelijkheid. En 24 procent van de Nederlanders denkt door corona vaker na over zijn eigen sterven. Aan de andere kant neemt het práten over de (eigen) dood juist af, bleek uit datzelfde onderzoek. De dood: je denkt eraan, maar spreekt er blijkbaar niet over. De dood wordt buiten het leven geplaatst.

 

Ook wij katholieken hebben ons tot de dood te verhouden. We weten dat deze het gevolg is van de zondeval, maar we weten ook dat Christus door Zijn kruisdood en verrijzenis ons heeft verlost van de zonde. Daarmee is een nieuw en eeuwig leven voor ons toegankelijk geworden, de dood heeft niet langer het laatste woord. Christus’ verrijzenis uit de dood vieren we met Pasen, daarheen gaan we tijdens de Veertigdagentijd op weg. En in dat troostrijke geloof en met die hoop op het Eeuwig Leven leiden we heel ons bestaan. We gedenken daarbij onze doden: tijdens elke Eucharistieviering, speciaal bij een uitvaartviering en met Allerzielen. Maar ook als we voor een dierbare overledene een kaarsje opsteken, thuis bij een foto van hem of haar, in een kapel of kerk, veelal bij Maria. Wie zijn of haar levenseinde voelt naderen, kan zich bovendien laten sterken door het sacrament van de zieken. Zo geven we op verschillende manieren het lijden en de dood een plek in ons geloofsleven, al maken die het verdriet en gemis bij een overlijden natuurlijk niet ongedaan. Niet voor niets is ‘de bedroefden troosten’ één van de werken van barmhartigheid. Ook voor onze naaste die iemand is verloren, moeten we aandacht hebben.

 

Als katholieken staan we ten minste één keer per jaar ook stil bij onze eigen vergankelijkheid. Dat is op Aswoensdag, als we het askruisje ontvangen en de priester zegt: “Bedenk wel: stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren” (vgl. Gen. 3,19). Paus Franciscus vatte de betekenis van dit ritueel treffend samen in zijn homilie op Aswoensdag 26 februari 2020: “Het stof op onze hoofden brengt ons terug naar de aarde en herinnert ons eraan dat we van de aarde komen en naar de aarde zullen terugkeren. We zijn dus zwak, broos, sterfelijk. In de loop van de eeuwen en decennia geven we een kort gastoptreden, tegenover de onmetelijkheid van de melkwegstelsels en het heelal zijn we onbeduidend klein. We zijn als stof in het universum. Maar we zijn het door God beminde stof. Liefdevol nam de Heer ons stof in Zijn handen en blies het Zijn levensadem in” (vertaling: rkdocumenten.nl).

Onze sterfelijkheid vormt voor onszelf ook stof tot nadenken. Welke weg moeten we gaan tijdens ons “korte gastoptreden” in ons aardse leven? Het antwoord heeft Christus Zelf gegeven: “Ik ben de weg, de waarheid en het leven” (Joh. 14,6). Christus is dus de weg die wij moeten volgen, het Evangelie is daarbij onze routekaart. De Veertigdagentijd die nu voor ons ligt, biedt ons bij uitstek gelegenheid om ons daarop te bezinnen. Want de weg van Christus volgen, Zijn leerling zijn, leven volgens het Evangelie, vraagt onze inzet. Zo lezen we op de eerste zondag van de komende Veertigdagentijd in de Brief aan de Romeinen onder meer: “Want als uw mond belijdt dat Jezus de Heer is, en uw hart gelooft dat God Hem van de doden heeft opgewekt, zult gij gered worden. Het geloof van uw hart brengt de gerechtigheid en de belijdenis van uw mond het heil. Zo zegt het de Schrift: ‘Niemand die in Hem gelooft zal worden teleurgesteld’” (Rom. 10, 8-13).

 

Wij zijn dus bestemd voor het Eeuwig Leven, maar de weg daarheen is vol hindernissen. De weg van Christus gaan, is dan ook een tocht van vallen en opstaan. Naast het goede dat we doen, maken we ook verkeerde keuzes, bezwijken we voor verleidingen en schieten we geregeld tekort in liefde tegenover God en de medemens. Maar we laten ons daardoor niet ontmoedigen, “want al valt de rechtvaardige zevenmaal, hij staat weer op” (Spr. 24,16). Altijd is er de uitgestoken hand van de Heer, die ons overeind wil helpen en ons nieuw leven geeft. Christus is steeds bereid ons menselijk tekort aan te vullen, zoals diverse Evangelielezingen tijdens de komende Veertigdagentijd laten zien. Bijvoorbeeld op de derde zondag van de Veertigdagentijd in de gelijkenis van de vijgenboom (Lc. 13,1-9): “… Toen zei hij tot de wijngaardenier: ‘Al sinds drie jaar kom ik aan deze vijgenboom vruchten zoeken maar ik vind er geen. Hak hem om! Waartoe put hij nog de grond uit?’ Maar de man gaf hem ten antwoord: ‘Heer, laat hem dit jaar nog staan; laat mij eerst de grond er omheen omspitten en er mest op brengen. Misschien draagt hij het volgend jaar vrucht; zo niet, dan kunt ge hem omhakken’.”

Een vijgenboom in goeden doen geeft soms wel twee keer per jaar vruchten, dus drie jaar vruchteloos is niet best. Daar zal elke tuinder het mee eens zijn. Toch krijgt deze boom de kans alsnog vrucht te dragen; het is een teken van het grenzeloze geduld dat Jezus met ons heeft. Van ons vraagt het dat we bereid zijn om onze grond te laten omspitten en te laten bemesten. Bedoeld is dat we onszelf en ons leven door Gods Geest laten doordringen en voeden. Daarvoor biedt de Veertigdagentijd een uitgelezen kans, als tijd van bezinning en gebed. Door met Gods hulp slechte gewoontes en denkpatronen los te laten, wordt onze innerlijke grond omgespit. We krijgen noodzakelijk geestelijk voedsel binnen door de Bijbel te lezen, te bidden, de Eucharistie te vieren en de communie en de andere sacramenten, zoals het sacrament van boete en verzoening, te ontvangen.

 

Op de vierde zondag van de Veertigdagentijd lezen we de gelijkenis van de verloren zoon (Luc. 15,1-3.11-32). Hij heeft zijn vader in de steek gelaten, zijn erfdeel, dat hij had opgeëist, in een losbandig leven verbrast en is zo aan lager wal geraakt. Met een – zij het onvolkomen – berouw keert hij terug naar zijn vader, hopend dat die hem in ieder geval nog als dagloner in dienst wil nemen. Zijn vader is echter niet boos, maar verheugd en staat hem al op te wachten, met het innige verlangen dat zijn zoon terugkeert. Hij laat een feestmaal bereiden – tot ongenoegen van zijn andere zoon die hem uiterlijk altijd trouw heeft gediend. Die verwijt zijn vader dat deze voor zijn falende broer bij diens terugkeer een feestmaal aanbiedt, terwijl hij hem nooit eens een bokje heeft gegeven om met zijn vrienden feest te vieren. Met andere woorden: evenals zijn jongere broer toen hij wegging, houdt hij alleen van zijn vader om wat hij hem geeft, maar niet om hemzelf. Het antwoord van de vader aan hem is veelzeggend: “Er moet feest en vrolijkheid zijn, omdat die broer van je dood was en levend is geworden, verloren was en is teruggevonden.”

‘Hij was dood en is levend geworden’ – je zou kunnen zeggen dat wie de weg van Christus niet langer volgt, zich op een dood spoor bevindt. Maar we weten ook dat we keer op keer de kans krijgen op onze schreden terug te keren. En als we vallen, maar berouw hebben, is er Zijn uitgestoken hand om ons overeind te helpen. Elke valpartij is een kans om opnieuw te beginnen.

Dat is het tegenovergestelde van de afrekencultuur die tegenwoordig op veel plaatsen in de samenleving (waaronder de politiek) de boventoon voert. Natuurlijk: misstanden moeten benoemd én verholpen worden en misdaden bestraft. Laat daarover geen misverstand bestaan. Barmhartigheid en rechtvaardigheid kunnen we niet los van elkaar zien. Hier gaat het echter om iets anders: de ruimte om te falen, lijkt in de huidige samenleving kleiner geworden. Bij een afrekencultuur denken we aan de oudste broer, die boos wordt op zijn vader omdat hij zijn verloren zoon met een feest onthaalt. De oudste broer wil zijn jongste broer niet vergeven. Daar tegenover staat de barmhartigheid van de vader, die blij is dat zijn zoon berouwvol op zijn schreden terugkeert.

Vragen om een nieuwe kans bij de Vader is de kern van het sacrament van boete en verzoening. Je ziet onder ogen waar je tekort bent geschoten en spreekt de bereidheid uit je leven te beteren. Dan ontstaat er in jezelf ruimte, die de Heer met Zijn barmhartigheid opvult waardoor je deel krijgt aan de vrucht van Zijn kruisoffer en verder kunt in Zijn voetspoor.

 

Gewetensvol en eerlijk zelfonderzoek – waartoe we in deze Veertigdagentijd worden opgeroepen – is niet makkelijk. De mens mag zichzelf graag vergelijken met een ander en dan concluderen dat hij het zo slecht nog niet doet. Maar zonder zonden is niemand, zo blijkt duidelijk uit de Evangelielezing op de vijfde zondag van de Veertigdagentijd. Dan lezen we (Joh. 8,1-11) over de vrouw die op overspel wordt betrapt. Ze wordt voor Jezus gebracht, die tegen de aanwezigen zegt: “Laat degene onder u die zonder zonden is, het eerst een steen op haar werpen.” Uiteindelijk druipen ze allemaal af, waarna Jezus alleen met de vrouw achterblijft. Hij “sprak tot haar: ‘Vrouw, waar zijn ze gebleven? Heeft niemand u veroordeeld?’ Zij antwoordde: ‘Niemand, Heer.’ Toen zei Jezus tot haar: ‘Ook Ik veroordeel u niet; ga heen en zondig van nu af niet meer’.”

Een tweede, twintigste of tweehonderdste kans. Dat is wat Jezus ons biedt op onze levensweg. Hetzelfde verlangt hij overigens van ons, als Hij ons oproept om de ander zeven maal zeventig keer te vergeven (vgl. Mt. 18,21-25).

 

Het was de coronaviruspandemie die Nederlanders de afgelopen periode aan het denken zette over de eigen sterfelijkheid. Nederland heeft nu ruim twee jaar moeten leven met deze pandemie. Op 27 februari 2020 werd de eerste Nederlandse coronapatiënt opgenomen in het ziekenhuis en inmiddels kennen we allemaal wel iemand die is overleden aan het virus. Het waren twee jaren van maatregelen, lockdowns en afstand houden. Ook de kerken moesten steeds inspelen op de nieuwe coronasituatie. Dat heeft van iedereen veel gevraagd. Ik voel grote dankbaarheid als ik denk aan alle mensen die zich in de parochies hebben ingespannen om vieringen (digitaal) doorgang te laten vinden en die zich hebben ingezet voor mensen die door de coronamaatregelen in een isolement raakten.

Op dit moment zijn de meeste maatregelen in Nederland opgeheven. Maar we weten uiteraard niet wat de toekomst brengt. Komt er in het najaar een nieuwe golf? Ontstaat er een nieuwe variant van het coronavirus, waardoor maatregelen weer nodig zijn? We moeten het afwachten, maar kunnen dat doen in gebed – gebed om het eind van deze wereldwijde pandemie.

En terwijl de zorgen om corona even naar de achtergrond verdwijnen, is de situatie in Oekraïne in de afgelopen weken geëscaleerd. Paus Franciscus heeft opgeroepen om speciaal op Aswoensdag te vasten en te bidden voor de wereldvrede. Bij die oproep sluiten de Nederlandse bisschoppen zich aan. Christus is de Vredevorst, laten wij Hem de komende Veertigdagentijd én daarna vragen om vrede, op voorspraak van Maria, Koningin van de vrede, bijvoorbeeld door het rozenkransgebed. Laten we bidden voor een ‘nieuw normaal’, waarin barrières verdwijnen die tussen mensen staan, in Nederland en wereldwijd. Laten we eveneens bidden dat het verdwijnen van de 1,5 meter afstand maatregel leidt tot open ontmoetingen, ja, ‘geestelijke versoepelingen’ in onze relatie met God en elkaar, waarin het eigenbelang ondergeschikt is aan het algemeen belang. Zodat we als kinderen van God in het voetspoor van Christus Zijn weg kunnen volgen.

 

Ik wens u van harte een gezegende Veertigdagentijd toe, onze voorbereiding op het hoogfeest van Pasen, de verrijzenis van onze Heer.

 

 

 

 

 

 

+ Willem Jacobus kardinaal Eijk,

Aartsbisschop van Utrecht

 

Utrecht, Aswoensdag 2 maart 2022

 

Featured Image

Versoepelingen vanuit het bisdom per 25 februari

Vanuit het bisdom ontvingen wij bericht over verdere versoepelingen van de coronaregels.

Het is fijn dat wij weer meer mogen en met elkaar samen mogen vieren. Daarnaast moeten wij er ook rekening mee houden dat corona niet weg is en dat we binnen onze kerken rekening moeten houden met elkaar en tevens met een kwetsbaardere groep mensen.

Wij hoeven geen 1,5m afstand meer te houden. Dit betekent ook dat er niet meer gereserveerd hoeft te worden en alle plaatsen gebruikt mogen worden. Wel zal er in onze kerk de mogelijkheid zijn voor parochianen die graag afstand willen houden. Vraagt u hier vooral naar indien dit voor u van belang is.

Mondkapjes zijn niet meer verplicht, dit mag uiteraard wel.

Het uitreiken van de communie vindt weer voor in de kerk plaats. Diegene die in de 1,5m afstand zone zitten kunnen desgewenst ook communie in de bank ontvangen. Fijn als u dan voorin gaat zitten, bij de communiegang kunt u dit aangeven door te gaan staan. Tongcommunie is weer toegestaan. Bij ons in de kerken kan men de communie op de tong ontvangen door als laatste naar voren te komen.

De collecte weer gehouden worden in de kerk, alleen mag de schaal nog niet van hand tot hand gaan.

Koffiedrinken na de viering is toegestaan, de 1,5m en mondkapjes zijn hierbij niet meer verplicht.

Wij hopen dat deze versoepelingen blijvend mogen zijn en wij weer samen mogen vieren. Van harte danken wij al onze parochianen zodat we steeds zo veilig mogelijk konden vieren. Gelukkig zijn er geen grote uitbraken geweest in onze kerken, dit mede dankzij ieders bijdrage inzet. Wij wensen iedereen het komend weekend en alle weekenden erna mooie en inspirerende vieringen toe.

Een hartelijke groet van het pastoraal team en het parochiebestuur

Vieringen door de week

H. Nicolaas Baarn 

Lauden: iedere werkdag 8.15 – 8.30 uur

Eucharistie: dinsdag 19.00 – 19.45 uur

woensdag/donderdag: 8.45 – 9.30 uur

vrijdag: 19.00 – 20.00 uur

HH. Michael en Laurens de Bilt

Dinsdag 10:00 uur, Gebedsviering

H. Nicolaas Eemnes

Donderdag 10.00 uur, afwisselend Eucharistie en Gebedsviering

Petrus en Pauluskerk Soest

Woensdag 9.00 uur, Gebedsviering

Vrijdag 9.00 uur, afwisselend Eucharistie en Gebedsviering

Contact

Parochiesecretariaat HH. Martha en Maria:
Steenhoffstraat 41
3764 BJ Soest
KvK nr 74836048
Bereikbaar op maandag en woensdag tot en met vrijdag van 9.00 tot 12.00 uur.
E-mailadres: info@marthamaria.nl
Telefoonnummer: 035-6011320

U kunt ook het contactformulier gebruiken.