Gespreksgroep Vijftigers Bijbellezen in het licht van een boek

Welke Bijbelverhalen gaan over ons, raken ons in deze tijd? In de gespreksgroep Vijftigers, de naam zegt het al, voor mensen ergens in de vijftig, hebben we het boek van Claartje Kruijff, Leegte achter de dingen naast een aantal Bijbelteksten gelegd. Soms worden de teksten door de schrijfster van dit moderne boek (2016) aangedragen, soms zijn ze erbij gezocht.  Zo is de bijbel in gesprek met ons moderne levensgevoel.

Houd je ervan de bijbel grondig te lezen in het licht van de actualiteit en je eigen leven dan is deze gespreksgroep wellicht iets voor jou.

We komen bij elkaar in De Sleutel in Soest op maandagavonden van 20.00-22.00 uur.

Aanmelden bij Wies Sarot (Sarot@marthamaria.nl)

Maandag 7 september, 5 oktober, 23 november, 14 december, 11 januari, 8 februari, 15 maart, 19 april, 10 mei en 14 juni.

Gespreksgroep Rond de veertig

Zo rond je veertigste hoor je niet meer tot de jongeren. Je wordt geacht je leven een beetje op orde te hebben. Misschien is dat jou ook wel gelukt. Maar is je leven op orde hebben ook hetzelfde als een goed leven leiden?  Goed in de zin van waardevol en bevredigend?  In de coronatijd hebben sommigen ruim de tijd gehad om daar eens over na te denken. Anderen kwamen juist in een ratrace terecht. In beide gevallen kan je de behoeft hebben om er eens met anderen over te praten. Dat is precies wat we in de gespreksgroep doen. Onze eigen ervaringen delen.

Om niet te verdwalen in de veelheid van dingen die op ons af komen gebruiken we steeds een handreiking. Dit jaar spreken we met elkaar aan de hand van de zoektocht van Claartje Kruijff naar een betekenisvol leven. Claartje beschrijft in Leegte achter de dingen hoe ze op zoek ging en eigenlijk nog steeds gaat naar antwoorden op de vragen die het leven haar stelt. Ze verwacht geen grote antwoorden die voor de eeuwigheid vastliggen maar geniet juist van het telkens opnieuw samen graven en zoeken.

Zin om mee te doen op de maandagavond? Meld je aan bij sarot@marthamaria.nl

Maandag 21 september, 26 oktober, 30 november, 21 december, 25 januari, 1 maart, 29 maart 26 april, 31 mei en 28 juni, steeds om 20.00 uur in De Sleutel.

 

Kleuterkerk 13 september twaalf uur Caroluskerk

Jezus begon met een feestje

We zijn weer begonnen met een nieuw schooljaar. En dat willen we uiteraard zo goed mogelijk doen. Daarom vroegen we ons af hoe Jezus eigenlijk begonnen was met zijn werk. En we ontdekten twee wonderlijke dingen. Ten eerste: Jezus begon met een feestje. Of nauwkeuriger gezegd, Jezus begon met het redden van een feestje. Het tweede wat we ontdekten was dat Jezus, om te beginnen, een duwtje in de rug nodig had van zijn moeder.

Dat zijn leuke dingen om over te praten. In onze kleuterkerk van 13 september in de Caroluskerk in Soesterberg staat dit eerste begin van het optreden van Jezus dus centraal. We hebben een paar mensen uitgedaagd hun trouwpak/bruidsjurk aan te trekken. Als jij ook durft…..

Ben je niet zo’n held, maar heb je thuis of elders wel een mooi fotoalbum liggen van een bruiloft, bekijk het eens samen met je peuter of kleuter. Dat levert vast een prachtig gesprek op.

Kom je ook? 13 september om 12.00 uur

Noach Kidskerk 6 september Eemnes

Op 6 september gaan we weer van start met Kidskerk in Eemnes. Om half twaalf is er een half uurtje voor de peuters en kleuters over Noach. Er is geen verhaal dat zo tot de verbeelding spreekt als dat verhaal. Al die dieren in de ark zijn zo leuk. Paarden en giraffen, muisjes en spinnetjes, olifanten, krokodillen en konijntjes, ze mogen allemaal mee met Noach in zijn ark. Daarom vertellen we dit verhaal nog een keer op startzondag in de Kidskerk. Een goed begin van het nieuwe seizoen.

Komen jullie ook in de boot? En heb je dan ook een dier dat mee mag?  Neem een knuffel mee of een foto van je huisdier. Je hond of je parkiet, welk dier ga jij redden samen met Noach? In de boot is plaats genoeg voor jullie allemaal.

Trouwens, wil je het seizoen nog beter laten beginnen? Meld je dan bij ons als vrijwilliger voor de kidskerk. We zoeken nog een fotograaf, die tussen het plaatsjes maken door ook kan helpen met klaarzetten, knutselen,  limonade inschenken en ideetjes aandragen voor een volgende viering. Het is weinig vergaderwerk( twee keer per jaar) en vooral leuk optrekken met de kleintjes!

Aanmelden sarot@marthamaria.nl Of kom tijdens de viering even naar ons toe.

Kleuterkerk vieren met peuters en kleuters

Peuters en kleuters houden van spelen. Ze leren van herhaling en van bekende rituelen. Precies dat bieden wij in Kleuterkerk. Centraal in Kleuterkerk staat een verhaal, meestal uit de bijbel. Daar omheen zingen we liedjes, doen we spelletjes, bidden we, steken we kaarsjes aan en blazen we die kaarsjes ook weer uit. Vanwege de korte spanningsboog die kinderen van deze leeftijd hebben duurt een viering een half uurtje. Na afloop drinken we koffie en delen we het lekkers dat we verzameld hebben in de collecte. In drie plaatsen in onze parochie kan je kleuterkerk vinden: in Eemnes, De Bilt en Soesterberg. Kom eens meedoen!

Wat je nog moet weten:

-als je wilt kan je je opgeven voor de mailinglijst: dan ontvang je een week tevoren een uitnodiging: sarot@marthamaria.nl

-we collecteren in natura, kinderen mogen lekkers (niet teveel) meenemen dat we gezamenlijk oppeuzelen. Ook pakjes thee of koffie, fruit, koekjes of siroop zijn welkom.

-actuele informatie over de eerstkomende kleuterkerk vind je op de website en op Facebook op de pagina Kind en Kerk.

Kleuterkerk in het najaar 

6 september 11.30 uur Eemnes, Nicolaaskerk, Ark van Noach

13 september 12.00 uur Soesterberg, Caroluskerk , Bruiloft te Kana

4 oktober 12.00 uur Soesterberg, Caroluskerk, Franciscus en de wolf

4 oktober 11.30 De Bilt, Dorpskerk, Dorpsstraat Vo Steenstraat,  Dierendag

13 oktober 11.30 uur Eemnes, Nicolaaskerk, Vier vrienden gaan door het dak

8 november 11.30 uur Eemnes, Nicolaaskerk, Hoe wordt een rups een vlinder?

6 december 12.00 uur Soesterberg, Caroluskerk, Sinterklaas en het delen van wat je hebt

13 december 11.30 uur Eemnes, Nicolaaskerk, Maria krijgt een kindje

3 januari 12.00 uur Soesterberg, Caroluskerk, Driekoningen

10 januari 11.30 uur Eemnes, Nicolaaskerk, Driekoningen

Caritas blijft nodig!!!

In ons aartsbisdom is het beleid dat elke parochie een Caritasinstelling dient te hebben. Want diaconie is een kerktaak van de kerk. Hulp voor arme mensen in acute noodsituaties is daar vanouds een belangrijk onderdeel van. Veel parochies hebben een P.C.I.-bestuur, dat het vermogen beheert. De reglementen geven aan dat je als bestuur jaarlijks de rente van het belegde vermogen en de opbrengst van onroerend goed en pachten uit mag geven, plus wat je aan collecten en giften binnenkrijgt. Zo blijft het vermogen in stand. Het geld wordt voornamelijk uitgegeven door plaatselijke caritaswerkgroepen, die als het goed is een lage drempel hebben voor mensen in nood. Ook zijn ze goed te vinden door hulpverleners.  Deze kunnen stuiten op schrijnende situaties waar dringend hulp nodig is, terwijl er geen voorliggende voorziening is bij de Gemeente (bijv. geen recht op bijzondere bijstand). Men is dan dolblij dat men voor een cliënt een beroep kan doen op de Caritas of op een protestantse diaconie. Ook kunnen vrijwilligers, actief in sociale projecten, een beroep doen op Caritas om financiële ondersteuning.

Het beleid is goed, maar de werkelijkheid is weerbarstig. Veel mensen die een band hebben met de plaatselijke kerk identificeren zich minder met de overkoepelende parochie. Bovendien vergrijzen de geloofsgemeenschappen. Steeds minder mensen blijven hetzelfde werk doen. De kerk zit in een krimpfase. Er vallen gaten. Wel is het zo dat onder mensen die zich inzetten voor armoedebestrijding relatief velen een katholieke of protestantse achtergrond hebben. Ze zijn actief voor de Voedselbank, de Kledingbank, de stichting Leergeld, begeleiden vluchtelingen, zijn maatje in projecten zoals SchuldHulpMaatje, etc. etc.. Hun achtergrond is christelijk, maar in hun eigen beleving zetten zij zich vaak in als burger, als dorpsgenoot, als mens, ‘gewoon, omdat het moet’. Ook al zijn projecten nogal eens ontstaan vanuit de kerken; vanuit de kerk en vanuit het project kan de band verwateren.

In de Martha en Mariaparochie is er een Caritas bestuur in zeer afgeslankte vorm. In diverse geloofsgemeenschappen zijn nog wel kleine werkgroepen actief, maar ook hier is het moeilijk om nieuwe vrijwilligers te vinden. Terwijl er wel armen, mensen in nood zijn, die met een relatief geringe bijdrage erg geholpen zouden zijn. En er zijn genoeg projecten, gericht op armoedebestrijding, die geld kunnen gebruiken. Dan is het eigenlijk absurd, dat er heel wat euro’s (tienduizenden op jaarbasis) bij de kerk op de plank blijven liggen omdat er geen vrijwilligers zijn, die aanvragen kunnen behandelen. Toen pastoor Skiba daar achter kwam schrok hij. Hier moet iets gebeuren!

De Caritas moet zichzelf opnieuw uitvinden en met ondersteuning van het bisdom een nieuwe start maken. Iedereen die daarover mee wil denken is welkom op een door mij geleide ontmoeting op
woensdag 23 september in het parochiecentrum De Sleutel in Soest. Aanvang 20.00 uur.

   Hans Oldenhof, diocesaan diaconaal werker   

Eucharistische vroomheid na de lockdown

door GUIDO DIERICKX SJ   –

Wat misten we  toen we weken lijfelijk niet aanwezig konden zijn bij de eucharistieviering? De coronacrisis bracht een reflectie op gang over enkele essentiële aspecten van de eucharistie. Guido Dierickx over de geloofsgemeenschap.

Het leven in weken van lockdown heeft ons, gelovigen en kerkgangers, iets geleerd. Om te beginnen dat er zoiets aangeboden kan worden als virtuele misvieringen. Over die ontdekking zijn vele opgetogen stemmen te horen. Virtuele vieringen hebben immers onmiskenbare voordelen. Als het kerkgebouw onverbiddelijk op slot gaat, kan je dankzij de wonderen van het internet er toch nog een beetje bij aanwezig zijn en dat zonder verplaatsing en zonder parkeerproblemen. Dat voordeel kan banaal klinken maar het is een voordeel waarvoor vele mensen toch wel gevoelig zijn en zullen blijven. 

Maar een geloofsgemeenschap moet niet ideaal zijn.

Minder banaal is het dat virtuele misvieringen in de regel bijzonder verzorgd zijn. Er is een homilie te beluisteren die ongewoon goed is en die weerklinkt in een kerkelijke ruimte die ongewoon stil en ingetogen is. Nee, virtuele vieringen hebben iets te bieden voor alle gelovigen die eucharistische vroomheid op prijs stellen en niet alleen voor gelovigen die gehandicapt zijn en zich niet kunnen verplaatsen naar het vertrouwde kerkgebouw.

Hebben we zo een nieuwe stijl van misviering ontdekt en zal die in de toekomst de dominante stijl worden, zeker in streken met een nijpend tekort aan priesters en toegankelijke kerkgebouwen? Hopelijk zal het niet zover komen. 

De ideale geloofsgemeenschap bestaat niet

Want wat wij er vooral van geleerd hebben, is wat eraan ontbreekt en wat de vaak onderschatte rijkdom vormde van de misviering waarbij de gelovigen lijfelijk aanwezig zijn. Of wat althans de rijkdom zou kunnen zijn van die meer traditionele misviering. De viering van de eucharistie hoort de viering te zijn van en door een gelovige gemeenschap. De deelnemers aan die viering horen niet enkel betrokken te zijn bij de woorden en de gebaren van de voorganger, maar ook bij die van alle andere aanwezigen. 

Soms kan de lijfelijke aanwezigheid van die anderen ons ergeren. We horen die twee oudjes achter ons fezelen, we zien die twee broertjes voor ons aan elkaar trekken en duwen. Die horen eigenlijk niet thuis in de ideale geloofsgemeenschap. Maar een geloofsgemeenschap moet niet ideaal zijn. Het is goed dat ze er bij zijn, om ons eraan te herinneren dat wij lid zijn van een gemeenschap in wording.

Alleen kerkgangers met een heel individualistische eucharistische vroomheid kunnen daarmee tevreden te zijn.

Trouwens, zij vormen geen echte hinder wanneer wij tegelijk vele andere mensen met overgave horen zingen en stil zien bidden. Al die mensen, de ons bekende en de ons onbekende mensen, laten zich kennen als biddende mensen, zo anders dan gewoonlijk in hun dagdagelijkse leven. Is dat geen wonderlijke ervaring? Wij zijn niet alleen. Die andere, soms onbekende mensen gaan met ons mee op weg naar de vorming van de geloofsgemeenschap. Kan je die ervaring opdoen als je op je scherm kijkt naar een virtuele viering? Alleen kerkgangers met een heel individualistische eucharistische vroomheid kunnen daarmee tevreden te zijn.

Als de gemeenschapsvorming wel lukt

Nu weten wij maar al te goed dat die gelovige gemeenschapsvorming tijdens vele misvieringen niet helemaal tot volle bloei komt. Al te dikwijls geraakt de gemeenschapsvorming niet verder dan braafjes naast elkaar zitten, zonder elkaar te storen. Dat is te betreuren, het gevolg van te betreuren theologische opvattingen en van dwingende praktische overwegingen. 

De misviering is in beginsel geen individueel maar een collectief gebeuren.

Maar soms lukt het beter dan anders. Het lukt beter wanneer de aanwezigen elkaar na de dienst op het kerkpleintje begroeten en kennis kunnen maken met onbekenden en opnieuw en beter kennis kunnen maken met bekenden. Het lukt nog beter wanneer de kerkdienst in het teken staat van een huwelijk of van een uitvaart. De reden ligt voor de hand. Dan kennen vele aanwezigen elkaar al van tevoren, als familieleden en vrienden, kortom als leden van een reeds bestaande gemeenschap of als mensen die bij een bestaande gemeenschap willen aansluiten. 

Anders dan een privé-mis

Is dat niet wat een eucharistische viering zou moeten zijn: de bekroning van een bestaande geloofsgemeenschap of althans het begin van een geloofsgemeenschap? Dat geeft aan een misviering een heel ander betekenis dan die van een privé-mis die iedere priester, desnoods alleen, iedere dag moet opdragen. De misviering is in beginsel geen individueel maar een collectief gebeuren. Zo staat het beschreven in de brieven van Paulus en in de Handelingen van de Apostelen. Daarin vonden de eerste misvieringen plaats in huiskerken, te midden van de familie en het personeel van een vooraanstaande gelovige.

Over de auteur

Guido Dierickx SJ is een Vlaamse jezuïet. Doceerde politicologie, sociologie en godsdienstsociologie aan de Universiteit Antwerpen. Hij is redacteur van Ignis Webmagazine.

Kiest het CDA het kamp van de vrekken en de visielozen?

door JOS VAN GENNIP

De christendemocraten getuigen er in het debat over Europa en vluchtelingenkinderen niet van makkelijk te kiezen voor richtinggevende waarden, ziet Jos van Gennip. Hij weet dat het anders kan als hij Angela Merkel hoort zeggen: “Waarom sta ik hier anders dan omdat ik christen ben?”

Was het een directe inmenging van de paus zelf in de Nederlandse politiek? Op de Paasmorgen van dit jaar schalde niet het gebruikelijk “Dank voor de bloemen uit Olanda’’ over het – nu lege – Pietersplein, maar een vermaan over het gebrek aan solidariteit van de rijkere landen in de EU ten opzichte van de zwaarst getroffenen door de coronacrisis. Iedere ingewijde voelde onmiddellijk aan dat Franciscus het had over Nederland als aanvoerder van “de vrekken’’.

Beschamend, die hardvochtigheid

Twee maanden later bevestigde een opinieonderzoek dat de meeste aanhangers van het CDA grote bezwaren hebben tegen de voorstellen van de Europese Commissie en van de plannenhttps://nl.wikipedia.org/wiki/Jos_van_Gennip van het koppel Macron-Merkel terzake de drieslag redding-sanering-vergroening van de Europese economieën.

Het CDA durft kennelijk geen vuist te maken tegen een onbuigzame VVD

Bij dat andere dossier, het naar hier laten komen van een paar honderd minderjarige vluchtelingen op de Griekse eilanden, durft het CDA kennelijk ook geen vuist te maken tegen een onbuigzame VVD. Duitsland, zelfs Luxemburg en andere EU-lidstaten schaamden zich voor zoveel hardvochtigheid.

De komende dagen zal blijken of op een derde belangrijk punt, te weten het omdraaien van de drastische bezuinigingen op onze internationale samenwerking, er wat ruimhartigheid en barmhartigheid in het regeringsstandpunt te bespeuren valt. Juist nu, nu de Afrikaanse landen terecht vrezen teruggeworpen te worden tot het niveau van honger en armoede van twintig, dertig jaar geleden. De Duitse Bondskanselier stelt intussen dat Europa de zorg voor Afrika de hoogste prioriteit moet geven. Het Duitse voorzitterschap, dat op 1 juli ingaat, probeert dat in beleid om te zetten.

Het kamp van de vrekken

Wat is er in Nederland in het algemeen en in het CDA in het bijzonder toch aan de hand, dat we het kamp van de vrekken en soms zelfs de visielozen hebben kozen? De christendemocraten waren nota bene ooit de pionier van dat unieke Europese eenwordingsproces, waarin op basis van een christelijke overtuiging ingezet is op verzoening, vrede, vrijheid en voorspoed.

Een van de antwoorden is zeker gelegen in de innerlijke secularisering van deze beweging, en met name de verleiding om de ‘C’ van christelijk te vervangen door die van centrum of conservatief.

De C van CDA vervangen?

Rik Torfs, de voormalig rector magnificus van de KU Leuven, wees op het grote gevaar hiervan. Een jaar geleden verliepen ook in Vlaanderen de verkiezingen voor de christendemocraten dramatisch. Velen weten dat aan de weerzin van een intussen ook geseculariseerd gewest om op een christelijke partij te stemmen. Dus vervang die C toch door centrum.

Zo zou een encycliek als Laudato Si’ ook bij het CDA verinnerlijkt moeten worden.

Maar, zegt Torfs, als je alleen maar middenpartij wilt zijn, bepalen de flanken, soms zelfs de extremen, wat jouw positie is. Als die flanken zich sterk naar rechts bewegen, moet je wel meebuigen, wil je in het midden blijven.

En dat is precies wat nu gebeurt bij het CDA, waar de invloed van de opiniepeilers groot is geworden. En als die constateren dat de kiezers het zat zijn om nog meer geld naar die verspillers in Zuid-Europa te brengen, of om nog meer vluchtelingen op te nemen, of om dure euro’s naar corrupte regimes over te maken, dan is dat een onontkoombaar gegeven, willen we de populisten niet nog meer electorale kansen geven. De meeste christendemocratische leiders zullen niet ontkennen dat er wel degelijk belangrijke, richtinggevende waarden in het spel zijn, maar die lijken in het huidige klimaat toch niet te realiseren.

Een hoopvol spoor

Er is ook een andere positionering denkbaar. Ook in even zwaar geseculariseerde deelstaten van de Bondsrepubliek als Noordrijnland-Westfalen kunnen overtuigde christendemocraten verkiezingen winnen zonder populistische concessies. Dat begint niet met een selectie van de kandidaten op kerkbetrokkenheid, maar met een duidelijke aansporing en facilitering van de rijke ontdekkingstocht door de kracht de zeggenschap van het evangelisch en katholiek-sociaal denken. Zo zou een encycliek als Laudato Si’ ook bij het CDA verinnerlijkt moeten worden.

“Waarom sta ik hier anders dan omdat ik christen ben?”

En dat draagvlak? Politiek leiderschap vraagt meer dan ooit de moed om zelf draagvlak voor je overtuigingen te willen en te durven te scheppen. De bondskanselier laat bij menige gelegenheid zien dat dat kan, als het moet en als je het durft. “Waarom sta ik hier anders dan omdat ik christen ben?”

Merkel steunen of afvallen?

Zo’n veertig jaar geleden waren nogal wat CDA’ ers beducht voor samenwerking met de CDU. Die was toch niet echt christendemocratisch. In het komende half jaar van het Duitse voorzitterschap van de EU zijn de rollen omgekeerd: volgen wij op essentiële onderdelen die inzet om “Europa wieder stark zu machen, in Gemeinsamkeit”, zoals het motto van dit voorzitterschap luidt, Europa dat intern en wereldwijd “een anker van stabiliteit’’ moet zijn.

Zijn de overtuigingen en de engagementen van het CDA nog sterk genoeg om mevrouw Merkel in die historische inzet tegen de chaos en tegen de onverschilligheid niet af te vallen, maar te steunen? Er zijn nog vele krachten binnen het CDA die bereid zijn hier hun nek voor uit te steken en de partij niet af te schrijven, nu het nog kan…

over de auteur

bron: igniswebmagazine

beeld: © sidint.net

Kleuterkerk weer gestart in de Caroluskerk

Op zondag 28 juni konden we alweer starten met Kleuterkerk omdat dit een kinderactiviteit is. We hebben ons verdiept in het verschijnsel reizen. Reizen doe je voor je plezier, zo bespraken we, of omdat je naar je familie gaat of om te werken. Een paar kinderen hadden hun eigen reiskoffer mee met daarin het allernoodzakelijkste voor de reis. Dat was voor allemaal een knuffel. Maar tandpasta, kleding en je fietssleutel moesten ook mee.

Heel bijzonder is het wanneer je gaat reizen om de wereld te vertellen over Jezus. Dat deed Paulus. Hij reisde door veel landen. En dat zonder het vliegtuig te gebruiken. Die reis konden we nadoen door door de kerk te trekken. Er kwamen steeds meer kindjes bij die ook op reis wilde om te vertellen over Jezus.

Als alles goed gaat, is er in het najaar weer kleuterkerk in Soesterberg. We hebben de volgende vieringen gepland. We beginnen steeds om twaalf uur:

13 september: Het begin van Jezus openbare leven op een bruiloft.

4 oktober: Wat een mooie dieren heeft God gemaakt!

6 december: Delen van wat je hebt:  Sinterklaas en een weduwe.

Wil je een week tevoren een mailtje om je te helpen herinneren aan kleuterkerk? Geef je mailadres dan even door aan sarot@marthamaria.nl

 

Kleuterkerk Soesterberg 28 juni 12.00 uur Op reis

Tot onze vreugde is vieren met de kinderen het eerste wat we weer kunnen oppakken in de kerk. We starten 28 juni met een kleuterkerk in Soesterberg. De viering gaat over reizen. Wanneer ga je op reis, waarom ga je op reis en wat moet je doen als je op reis wilt gaan. We vertellen over de bijzondere reizen van Paulus, die de wereld rond trok om iedereen te vertellen over Jezus.

Het zou leuk zijn als de kinderen een koffertje meenamen met daarin iets dat zij beslist mee zouden willen nemen op reis.

We proberen buiten limonade en koffie te drinken en ons lekkers te delen, maar als het weer erg slecht is, is de zaal gelukkig groot genoeg om de anderhalve meter aan te houden voor de volwassenen.

Helaas zijn er nog wel wat coronabeperkingen.

  1. Zouden jullie je willen aanmelden bij Wies Sarot als je komt? (sarot@marthamaria.nl)
  2. Kom alleen als je gezond bent.
  3. Maximaal één volwassene per kind (hopelijk alleen voor deze keer)
  4. Ook in de kerk moeten de volwassenen anderhalve meter afstand houden. De kinderen mogen gewoon op onze mooie zitzakken plaatsnemen. Voor de volwassenen zijn er gereserveerde plaatsen.

 

Vieringen door de week

H. Nicolaas Baarn 

Lauden: iedere werkdag 8.15 – 8.30 uur

Eucharistie: dinsdag 19.00 – 19.45 uur

woensdag/donderdag: 8.45 – 9.30 uur

vrijdag: 19.00 – 20.00 uur

HH. Michael en Laurens de Bilt

Eucharistie: eerste dinsdag van de maand 10.00 uur

Gebedsviering: overige dinsdagen van de maand 10.00 uur

H. Nicolaas Eemnes

Donderdag 10 uur, afwisselend Eucharistie en Gebedsviering

Willibrord Soest, Petrus en Pauluskerk

Woensdag 9.00 uur, Vrijdag 9.00 uur, afwisselend Eucharistie en gebedsviering

 

Contact

Parochiesecretariaat HH. Martha en Maria:
Steenhoffstraat 41
3764 BJ Soest
KvK nr 74836048
Bereikbaar op maandag tot en met vrijdag van 9.00 tot 13.00 uur.
E-mailadres: info@marthamaria.nl
Telefoonnummer: 035-6011320

U kunt ook het contactformulier gebruiken.